Sportvasten

Maandag was nog een afbouwdag met sinaasappelsap en tomatensap. Ik ben redelijk verbaasd dat er geen trek gevoel is. Het gaat eigenlijk best wel. Het water is niet geweldig maar verder is het wel oke. 

Dinsdag de eerste vastendag alleen 450ml sinaasappelsap verdeelt over de gehele dag. In de ochtend werken dan een uurtje thuis en dan weer verder werken tot in de avond. 

Woensdag merk ik dat ik wat geiriteerd ben. Of dit toch komt door weinig voeding of misschien doordat ik bovenop de 46 á 47 uur van deze week nog even 3 á 4 uur extra moet weet ik niet. Het sporten gaat opzich goed. Wat dat betreft valt het me nog mee. De tomatensap is koud niet echt te drinken maar warm wel te doen. 

Donderdag is de derde vastendag. Ik zag er tegen op om daarnaast 13 uren te werken. Opzich gaat het begin van de dag nog, aan het eind is concentreren lastig. 

Op vrijdag mag ik weer opbouwen, het lijf voelt wel wat moe maar opzich nog geen trek alleen met dat water ben ik wel een beetje klaar mee. Het werk gaat aardig en na het middag eten komt er ook een boost met energie die ervoor zorgt dat de laatste uren uiteindelijk best goed gaan. Het hardlopen valt tegen. Ik had er veel zin in maar de darmen spelen op.

Zaterdag gaat daarentegen het hardlopen best goed. De hartslag is niet goed te volgen omdat de band steeds zakt. Een probleem dat ik eerder deze week ook had. Het gewicht neemt gestaag af, een kleine 3 kilo is er af. Het is heerlijk om weer sla en pistache nootjes te mogen eten. Wel lonkt het eind. Gewoon weer kunnen doen wat je wilt wanneer je het wilt binnen de grenzen die mogen. Enorm gemotiveerd om met minder suiker en zonder geraffineerde suikers te koken. 

Op zondag gaat het hardlopen erg slecht, na 4 kilometer kan ik het niet volhouden om de hartslag boven de 130 te houden en besluit iets rustiger te lopen. De spieren voelen moe en leeg. Er is geen spierpijn tijdens bewegen maar wel gevoelige armen en benen op aanraking. In de middag komt er ook een dip in de energie. Daarom heel rustig aan gedaan. 

Morgen de laatste opbouwdag, de laatste keer drie flesjes water met poeder. En daarna zelf verder. Leuk en lastig. De kerst voor de deur en het advies komende week goed aan de richtlijnen te houden. Geen kerststol, suikerbrood, krentenbrood, ijs, sausjes ed. 
En natuurlijk het sporten weer oppakken, want een half uur hardlopen en fietsen verveeld ondertussen wel.

Sportvasten de voorbereiding en het begin

Een aantal weken geleden ben ik in gesprek gekomen met een diëtist. Ik ben niet echt gericht op voeding maar denk wel dat het bij kan dragen bij het hardlopen. En daarom had ik besloten om het sportvasten te proberen. Dit is een tijd geleden al een soort hype geweest die ik aan me voorbij heb laten gaan maar nu ben ik wel geïnteresseerd. 

Even kort ter introductie: Het is een methode die zich richt op het beïnvloeden van de stofwisseling zodat er een switch plaats vindt van suiker- naar vetverbranding. De dagelijkse voordelen hiervan zouden een fitter, slanker en vitaler lichaam zijn. Voor het hardlopen zou daarnaast het uithoudingsvermogen toenemen. Wel weet ik dat het niet bij iedereen zo geweldig aanslaat als op sommige plekken staat. Maar dan is het nog een goede manier om het voedingspatroon te verbeteren en de suiker consumptie te verminderen.

De afgelopen twee weken was ik daarom alvast bezig om de suikers uit huis te bannen. Niet dat dat enorm was. Maar er was wel chocola, chrunchy voor in de yoghurt, borrelnootjes, pindakaas enz. in huis. Dat is er nu niet meer.  

Gisteren was dag één waarin afgebouwd wordt. Daarbij stond er in de ochtend fruit en sinaasappel op het menu en later nog een salade en gewokte groente. Daarnaast moet er water(500ml) met een poeder 3x daagse gedronken worden. Dit smaakt niet heel lekker maar met wat oefenen is er een tactiek om het toch goed drinkbaar te maken. 

De tweede dag(vandaag) is er in de ochtend weer fruit en wat sinaasappelsap, in de middag gewokte groente en in de avond wat groentesoep. Het opdrinken wat het water met poeder gaat al iets beter. Elke dag moet er 30 minuten gesport worden. Dat ging vandaag nog prima. De rest van de dag voel je wel dat je minder eet dan normaal maar meer omdat je wat leeg bent van binnen dan dat ik echt heel veel trek heb. Vandaag is het nog weekend en heb ik verder niet heel veel gedaan. 

Morgen begint de werkweek en staat er geen vast voedsel meer op het menu. Wel moet er gewoon 12-13 uren gewerkt worden. Dus we zullen zien hoe me dat af gaat....

De halve marathon in Nijeveen

Afgelopen week rustig aan gedaan. De dinsdag training was een training met korte intervallen van 150meter en 100meter op tempo. Op woensdag tien kilometer rustig gelopen. De rest van de week weinig gedaan omdat het tijdens de zondag crossfit training in m'n rug geschoten was en daarnaast door de 100x handstand ik mijn bil van het afzetbeen overbelast had. Dusdanig dat dit de hele week pijn bleef doen. Gedurende de week massage, foamroller en wat rekken geprobeerd. Het werd wel iets beter maar zaterdagochtend kon ik nog niet pijnvrij de trap oplopen. Gelukkig kon ik wel zonder pijn hardlopen dus op naar de halve van Nijeveen. De weersvoorspelling was droog maar met een stevige wind. Dit is op het open landelijke parcours van Nijeveen een uitdagende factor. 

Er is door clubgenoten ook wat extra druk gelegd op deze wedstrijd. Volgens sommigen wordt het een soort catfight. Dit is de eerste keer sinds ik bij de Sprinter train dat ik een clubgenoot(J) tref waar ik regelmatig mee train en die ongeveer mijn snelheid loopt. Echter is haar PR twee minuten sneller en heeft ze die onlangs nog gelopen. Ik verwacht daarom niet dat ik haar bij kan houden maar ga de uitdaging wel aan.

Het begin van de marathon is nog een paar honderd meter in de bebouwing maar daarna gaan we het open land op met in de eerst vier kilometer wind mee en wat zijwind mee. Er wordt direct snel gestart. Binnen twee kilometer merk ik dat ze met een te hoge snelheid blijven lopen(4min/km.). Ik besluit om op mijn gevoel af te gaan en de eerste dame en J te laten gaan. Langzaam lopen ze iets uit. Het eerste kwartier is mijn voet nog niet warm genoeg en doet pijn. Na het kwartier wordt dit gelukkig beter. 
Na een klein 5 kilometer draait het parcours en krijgen we vol wind tegen. Zoals me al verteld was loop je veel alleen tijdens deze loop. En dat klopt. Zowel voor als achter me zit er 20 tot 30 meter tussen lopers. Het is dus alleen buffelen tegen de wind. Na 7,5km. draait de route weer maar nog steeds een fikse wind schuin tegen. Er komen nog wat snellere heren van achter maar verder is het redelijk 'rustig'. Het lopen gaat oke maar een PR lijkt er op deze manier niet in te zitten. Het gaat eigenlijk net iets te zwaar, iets te hard werken tegen de wind in. Ik loop op gevoel voor wat ik kan en probeer niet te forceren maar ook niet in te zakken. J is een eind verderop, ik loop mijn loop en weet dat ik daar niet bij ga komen en dat is goed voor nu. 
Na 9 km mogen we even 200meter wind mee, wat een verademing om daarna weer schuin tegen de wind in te lopen. Na 11,5km. passeren we het startgebied om de volgende lus van een kleine tien kilometer te starten. Daar kom ik de twee snellere heren weer tegen die me drie kilometer geleden ingehaald hadden. In Nijeveen is het even druk. Er lopen korfballers naar de sporthal, rijden wat auto en is allemaal minder overzichtelijk. Gelukkig gaan we daarna het dorp weer uit waar echter de wind weer vrij spel krijgt en we weer een stuk schuin tegen hebben. 
Ergens lijk ik toch weer iets dichter bij J te komen. Ze is nog een eind weg maar lijkt in ieder geval niet te versnellen, We draaien net voor het 14km. punt en krijgen een kilometertje vol wind mee gevolgd door 4,5 km. schuin wind mee. Dat is wel even fijn. Het idee dat er straks nog anderhalve kilometer naar de finish wind tegen komt spreekt me minder aan, dus nu maar even genieten. Het gaat eigenlijk nog prima, de benen voelen nog goed. 
Nadat ik weer gedraaid ben en er weer wind tegen is zie ik dat J nog een stuk weg is maar de tussen ruimte kleiner wordt. Voor mijzelf betekend het nu doorzetten en uitlopen. 

Uiteindelijk finish ik maar 11 seconden na J! Ik ben niet total loss en verbaasd dat ik het gat zo dicht gelopen heb. Het blijkt dat J zich opgejaagd voelde door mij en daarom zo hard heeft gelopen en zich eigenlijk stuk heeft gelopen. Uiteindelijk hebben we beide een PR 1.32.00! Dus toch dik twee minute eraf. Best verbaasd uiteindelijk.

Het blijkt dat mijn gevoel me niet in de steek laat en ik daar prima op kan lopen. 

Tevens is dit een mooie 0-meting voor het sportvasten dat over een week zal beginnen. Dit zal pittig gaan worden maar ook een interessant experiment. Op 2 januari zullen we daar mogelijk het effect van zien in De Wilp waar een vergelijkbaar parcours is als in Nijeveen. 

'Monster' training op zondag?

Afgelopen week geen bijzondere week met sporten gehad. Het is vochtig weer waardoor de inspanningsastma meer opspeelt. Door het vergeten van medicatie gaat het lopen dan wat minder vlot. Dinsdag 5 x 1000meter gelopen in een redelijk relaxt tempo, woensdag uitloop training van 8,5km. 
Vrijdag in de ochtend 16 km met 6 x 6 min tempo en 4 minuten 'actieve rust' (10 km/u). In de avond naar de crossbox. Techniek training voor Muscle Up, technisch een lastige oefening die daarnaast veel kracht kost maar wel interessant is. Daarna nog 20 minuten 'spel'.  Maar dit ging allemaal niet zo geweldig. De spieren lijken dan wat verzuurd door de ochtend training en daardoor gaat het in de avond toch minder.
Zaterdag geprobeerd rustig een rondje mountainbiken waarbij de hartslag ergens tussen de 110 en 130 bleef. De ging redelijk goed al was het erg modderig. Dat was ook de reden dat de mountainbike al een paar weken rust had gehad. 

Op zondag kwam toen de combinatie van hardlopen en crossfit, wat toch best een lange training opleverde:
Pre-warming-up: 6k run
Warming-up: 500m. roeien, 50 tuck jumps, 50 push-ups.
1e AMRAP, 30 min (!): 10 squats(BW), 10 handstands, 10 deadlifts(BW) en 10 push ups (10 rondes)
2e (bonus) AMRAP, 10 min.: 10 air squats, 10 push-ups, 10 sit-ups en 10 box jumps. (7 rondes)
'Cool down': 6k run

De AMRAP was langer dan deze meestal is. Maar door de afwisselende oefeningen van kracht en uithoudingsvermogen was dit wel goed te doen. Waarna ons gevraagd werd of we nog een extra AMRAP wouden meedoen van 10 minuten. 
Lekker met een voldaan gevoel daarna bijkomen.

Komende week nog twee rustige trainingen en dan op naar Nijeveen! 

En toen waren we zes maanden verder .....

Zoals de titel al zegt zes maanden blog stilte.... De reden? Vermoedelijk mede door de laatste loodjes van de studie, daarna wou ik even heel weinig. Ja wel hardlopen en sporten maar verder op werk na even niks. De vakantie kwam er tussen en toen extra werk en invallen voor collega's. Ondertussen waren er nieuwe plannen gemaakt voor het najaar en is er ongeveer elke maand vanaf september wel een evenement.

De Run van Roden ging eigenlijk wel oke, niet bijzonder maar wel lekker gelopen 2e in 1.34.54.
Na de zomer volgde de Strongmanrun. Deze ging niet zo geweldig van kilometer 3 tot en met 8 behoorlijke steek. Ik kreeg het niet weg en bleef rustig joggen. Ik kon me niet voorstellen dat die steek er 20 kilometer zou blijven. Maar het loopt niet echt lekker en ik werd in die vijf kilometer behoorlijk ingehaald door andere lopers. Gelukkig kan ik na kilometer 8 weer vrijuit lopen en andere mensen weer inhalen. Mijn zicht op een goede plaatsing was voor mijn gevoel al verkeken doordat ik vijf kilometer met een 'rem erop' gelopen heb. Wel lekker uitgelopen en uiteindelijk 5e (van de 1205 vrouwen). Maar twee minuten van het podium af. Tja wat als..... speelt dan toch wel door je hoofd.

Vervolgens me gericht op de Rothaarsteig, een trial run over 22 kilometer met meer dan 400 hoogte meters. Moeilijk om je energie te verdelen als je eigenlijk niet echt gewend bent om in een heuvel landschap te lopen. Wel erg leuk om te doen en mooi. Eerste gedeelte veel heuvel op en geprobeerd mezelf in te houden. Daarna heuvel af en rechte stukken behoorlijk tempo kunnen maken en uiteindelijk een 2e prijs bij de dames senioren gewonnen. Best een beetje verbaasd en nog niet eens 'dood op'. Echter de kater kwam later. Na goed een dag enorme spierpijn in de bovenbenen. Tja het was te verwachten dat zoiets niet zo zonder spierpijn kan.

Een week later toen de spierpijn amper over was, meegedaan aan de Crossbox Throwdown. Een combinatie van atletiek, turnen en gewichtsheffen. Oftewel opdrukken, optrekken, squaten, gewichtheffen, stukjes hardlopen ..... Heel divers, zwaar, pittig en diep gaan. Tijdens de dag verschillende workouts moeten doen. Uiteindelijk in mijn groep winnaar van alle onderdelen. Wederom bijna ene week spierpijn maar ook enorme motivatie om mijn knelpunten tijdens de workout de komende maanden aan te pakken en te verbeteren.

Toen me geconcentreerd op de Marathon op Terschelling(die twee weken later was). Geen idee wat ik zou kunnen en wat mogelijk was. Op gevoel gestart en met angst gelopen dat ik na 27 kilometer op zou zijn(net al in Diever). De voorbereiding was namelijk wat lastig doordat ik drie weken ervoor nog die trial in Duitsland had. Tijdens de marathon me ook nog wat bang laten maken door ervaren lopers op Terschelling. Straks dan zou de wind, de duinen en het strand nog komen. Ik vond de eerste 20 kilometer ook niet zo geweldig, het is dan nog een heel eind en lijkt haast uitzichtloos. Na twintig kilometer voelde het verder nog goed en kon ik een stuk meelopen met een aantal mannen. Na het strand zakten hun in en adviseerden mij om door te gaan als ik beneden de 3.30 wou finishen. Dat stond eigenlijk niet in mijn planning en ik twijfelde of ik dat zou kunnen. Maar de benen voelde goed. Daarom besloten om het gewoon te doen. Dit ging prima. De longway was idd redelijk lang. Ik was ondertussen ook wel toe aan het eind. Ik was niet moe, de benen voelde prima maar ik vond het nu wel lang genoeg haha. 
Toen ik bij de bebouwing kwam nog voldoende energie om wat mee te swingen op de muziek, en vooral de laatste meters met al de mensen langs de kant. Een wave die je begeleidt richting de finish. Het finishen en eigenlijk nog geen eens helemaal stuk zijn. In een tijd van 3.28.49 tweede van de dames senioren recreanten. Ik heb mezelf hier behoorlijk mee verbaasd. De eerste en de laatste twee kilometers wat sneller gelopen. De 38km ertussen in eigenlijk heel stabiel en vlak(enkel op het strand net iets rustiger. 
De volgende dag alleen lichte spierpijn in de bovenbenen. Ik kon gewoon normaal de trap af lopen. Als elke marathon zo gaat dan tekenen ik ervoor!
De foto is gemaakt na 40 kilometer.

Nu heb ik een maandje om me weer voor te breiden om de halve marathon in Nijeveen. Mijn thuis basis tegenwoordig dus ik wil daar graag goed lopen. Maar ja binnen een maand na de marathon alweer een halve lopen ...... Of het lukt weten we over twee weken.

3/4 trimloop 4-daagse Meppel

Afgelopen dinsdag de derde loop van de trimloop 4-daagse. 
In het begin van de wedstrijd worden de kaarten geschut en lijkt het veld zich direct uit elkaar te trekken. Vermoedelijk lijkt dit vooral zo omdat er iets minder lopers zijn dan vorige keer in verband met andere lopen die deze week ook gereorganiseerd worden. 
Ik heb een groepje mannen in de verte voor me lopen en er lopen er twee achter me. Maar zodra we een stuk wind tegen gehad hebben en in de luwte komen gaat één van de mannen me voorbij. Ik vind mijn tempo voldoende dus ga niet mee. Hij komt ook niet verder dan misschien 15 meter en lijkt dan weer iets terug te zakken tot ik een paar minuten later ineens weer achter hem loop. 
Verder verloopt de loop eigenlijk rustig en constant. Na vijf kilometer is een drink post. Maar ik besluit, mede omdat het niet echt warm is, door te lopen. Echter loop ik ineens 'alleen'. Ik heb de meneer die me ingehaald had gepasseerd en de andere meneer kan het ook niet bijhouden. Het groepje heren wat ergens voor me liep zie ik een enkele keer een glimp van maar dat is een eind weg. Ik kom de laatste lopers tegen die nog voor het 5 kilometer keerpunt zijn bij het rondje om het water en de manege ed. En dan is het rustig behalve de voor-fietser die op 15 meter ergens voor me fietst. Het gaat vandaag niet vanzelf. Ik ben dan ook niet zo fit als vorige week, wederom is het in m'n bovenrug geschoten afgelopen week waardoor mijn schouder en bovenrug erg gevoelig zijn. Maar rustig door gaan.
Dan zijn we bijna aan het eind. We maken nog even een extra ommetje bij de sporthal langs en dan steken we terug om richting de atletiek baan te gaan. Ik wordt nog aangemoedigd om onder de 42minuten te lopen. De laatste kilometers had ik het tempo al wel iets versnelt maar het is niet voldoende om binnen de 42 minuten te komen. Maar met 42.06 toch een mooi PR en erg tevreden. De tweede dame komt 5 minuten later binnen. 
De eerste plaats in de competitie is na deze loop wel veilig. Omdat de drie beste lopen meetellen loop ik de laatste loop niet om mijn energie te sparen voor de Run van Roden 13 juni. Ik ben erg benieuwd wat die zal brengen. 

Op vrijdag een verdediging van één van de afstudeeropdrachten gehad, ook die kan weer van het lijstje gestreept worden. Daarna even 18 kilometer gelopen. De benen zijn nog niet helemaal herstel van de dinsdag wedstrijd en de woensdag uitloop. Wel weer een mooi stukje van de omgeving van Amersfoort gezien.
Zaterdag na thuiskomst van een dag opleiding in Amersfoort nog even twee uur op de mountainbike want het is toch wel even fijn na zoveel zitten om gewoon even een route te fietsen. 
Vanmorgen vroeg direct na het opstaan een piramide loop. Maar ik was vanmorgen nog niet erg wakker, erg moe, spierpijn oftewel ik had beter de training even uit kunnen stellen maar dat was in praktische zin even niet mogelijk. 

Nog drie weken even door bikkelen voor de opleiding, tussendoor de Run van Roden en daarna eerst maar bijkomen en dan eens kijken of er nog grote hardloopplannen voor het najaar gemaakt worden. Of misschien een Triatlon????

2/4 trimloop 4-daagse Meppel

Afgelopen dinsdag was de tweede loop van de trimloop 4-daagse. Gelukkig was ik dit keer wel fit. Alleen nu was het weer erg onstuimig. Regen, wind, onweer en erg fris. Na drie rondjes inlopen op de baan begon het zo hard te regenen dat ik, net als de andere lopers, ging schuilen. Echter de starter werd toch iets ongerust:'We hebben nog één minuut voor de start alleen er zijn hier nog geen lopers te bekennen!'. Waarop alle lopers zich richting start haasten om bijna een vliegende start te maken. 
Ik had me voorgenomen om nu iets rustiger te beginnen en constanter te lopen. Dat blijft natuurlijk in het begin lastig. Maar na een kilometer was het gemiddeld 4.18 per km. wat de rest van de 9 kilometer ook zo gebleven is. Ik liep daarbij in een groepje van 4 mannen waarbij soms één versnelde maar uiteindelijk toch weer in het groepje terug kwam. De laatste twee kilometer liep het iets uit elkaar. Uiteindelijk gefinisht in 42.32 en veel plezieriger gelopen dan vorige week. Gezien deze 10 kilometer toch iets langer was dan vorige week(ongeveer 250meter) lijkt het tempo over beide keren mooi constant. Deze keer wederom met 2 minuten voorsprong op de rest van het dames 10-kilometer veld. 

Als tegen hanger van dinsdag vandaag met 18 graden en vol in het zonnetje 20 kilometer gelopen. Pff dat was even wennen met dit andere weer. Maar als voorbereiding op Roden wel goed. Want je weet maar nooit wat voor weer het dan is. 

Aanstaande dinsdag is de planning om de derde 10km. te lopen in hopelijk een vergelijkbare tijd. We zullen zien...

Trim 4-daagse Meppel

Een drukke periode met deadlines omtrent de laatste maanden van de Master opleiding, een wortelpunt behandeling bij de kaakchirurg en daarna direct behoorlijke bovenrug klachten zorgt ervoor dat het op hardloop gebied rustig is geweest de laatste weken. Voor zover mogelijk wel getraind. Soms meer gewoon als beweging dan als training.

Tijdens de wekelijkse training bij de Sprinter nu drie keer met spikes gelopen. Zo geweldig(elke pas is raak, je hebt full-contact) als anderen dit omschrijven, ervaar ik nog niet. Maar ik merk dat mijn kuiten daar ook nog niet aan toe zijn. De reden om met spikes te trainen is omdat dit mij geadviseerd is om de voeten en kuiten beter(coördinatief en kracht) te trainen en de spikes anders toch maar op zolder liggen. 

Jammer genoeg is het trainen met spikes even gestopt in verband met de trim 4-daagse van Meppel. Dit zijn 4 dinsdagen (nagenoeg) opeenvolgend waarbij een competitie over 5km. of 10km. gelopen wordt. Daarbij tellen de 3 beste uitslagen mee voor het totaal. Ik loop alleen de eerste drie mee omdat de laatste in de week valt van de Run van Roden. Dit houd dus in dat ik vanaf loop één goed aan de bak moet om direct een mooie tijd neer te zetten.

De eerste loop was afgelopen dinsdag. Ik was niet echt fit(moe, last van bovenrug, nek en linker schouder). Vanaf het begin eigenlijk te fanatiek gestart omdat ik me ingesteld had op werken, omdat ik me niet fit voel. De fietser die de kop vrouw moest begeleiden had al ingeschat dat hij bij mij zou blijven dus dat was een mooi vooruitzicht. Echter moest ik natuurlijk toen nog wel even de andere 9 kilometer lopen! En aangezien ik niet helemaal 100% was ging dit zwaar. Ik kreeg na 4 kilometer wat kramp wat ook vervelend was. Maar rustig doorgaan. Goed om me heen kijken, want zo leer ik de omgeving van Meppel ook nog een beetje kennen.
Dan de laatste 300m. op de baan, als eerste vrouw is dat dan toch wel weer leuk. Na 42min. 16 sec. over de finish en mijn eerste tijd is gezet. Nog steeds niet fit maar wel 2 minuten voorsprong op de andere 10 km. dames. Hopelijk sta ik komende dinsdag fitter aan de start en kan ik een tijd in dezelfde richting neerzetten. Iets langzamer en makkelijker lopend is overigens ook geen probleem.
Komende dagen extra rust nemen gaat lastig worden. Naast het hardlopen begeleid ik dit seizoen de Red Giants, basketbalteam van Meppel. En vanavond is de wedstrijd dat het voor de heren moet gaan gebeuren, het Nederlands Kampioenschap van de promotie divisie:
http://www.redgiants.nl/teams/heren-1/wedstrijdverslagen/763-red-giants-in-finale-nederlands-kampioenschap
Als het goed is wordt dit een feest dat tot in de vroege uurtjes door zal gaan. 

Maar we zullen zien. Mijn visite kaartje is afgegeven in Meppel, nu moet ik dit alleen nog wel twee wedstrijden vol houden, en dan zie ik dit maar als mooie duurtempo's voor de Run van Roden!

Kniepijn verklaard???

Zo nu en dan komt de knie pijn weer even om de hoek kijken. In januari zorgde dat er voor dat de loopjes soms ingekort moesten worden(of afgebroken). Na overleg met de huisarts toch besloten om te kijken waardoor de pijn en verdikking veroorzaakt wordt. Daarom is een paar weken geleden een MRI gemaakt. Ondertussen was de knie weer een stuk rustiger en was er nauwelijks vocht of pijn.
Echter ondanks dat het best goed ging toen de MRI gemaakt werd is er toch een oorzaak gevonden. Het blijkt dat de plica van de linkerknie geïrriteerd is.

Vaak gebeurd dit door overbelasting door het buigen en strekken van de knie. Het is mogelijk om een cortisone injectie te krijgen om de pijn en ontsteking te verminderen. Maar omdat de pijn meestal mee valt is besloten om dit nog even uit te stellen. 
Verder zag de knie er erg goed uit en bleek dat het kraakbeen goed ontwikkeld en dik is. Conclusie met een beetje beleid kunnen we lekker blijven hardlopen :D

Afgelopen week heb ik dat dan ook gedaan. Dinsdag training en woensdag een rustig loopje.
Op vrijdag wou ik een duurloop doen van 18 km. Echter had ik een route uitgekozen die over een afgesloten fietspad ging. Ik dacht dat ik wel door de berm kon maar het was echt afgesloten. Daardoor kwamen er nog 4 bonus kilometers bij.
Op zaterdag was het weer(wind en regen) niet zo mooi dus toen een loopje gedaan met korte versnellingen. En zoals altijd, als je eenmaal onderweg bent dan maakt het weer niet zoveel meer uit. Ook met regen en wind is het lekker om er even uit te gaan.

Op zondag stond een tochtje met de mountainbike op het programma. Omdat zowel bij mij als degene die met mij mee was weinig energie aanwezig was, hebben we rustig aan gedaan en zijn we niet zover gegaan. Daarna maar even rustig aan gedaan zodat we komende week genoeg energie hebben.

Leekster Lente Loop 2015

Afgelopen week op donderdag en vrijdag nauwelijks gesport om vol energie in Leek aan de start te verschijnen. Het is altijd toch wel even wennen als de spieren opgeladen zijn. Dat voelt vreemd maar hoort erbij. Samen met oude club genoten afgesproken dat we gewoon lekker gaan lopen en met een beetje geluk bij elkaar blijven. Eigenlijk weten ze al dat ik meestal toch wel vlot start en er dan direct vandoor ga. Dat is niet moedwillig om hun op achterstand te zetten maar meer dat dat voor mij het beste werkt om direct met een vlotte groep mee te gaan en dan proberen het tempo vast te houden. 

Mijn plan was eigenlijk dan ook om te proberen direct lekker op tempo te lopen en te zorgen dat zodra ik in Midwolde was bij een groepje aan te sluiten waarmee ik langs de A7 kon lopen. Dat vind ik altijd het minste stuk. Vaak wind tegen, erg open en lang. In dit geval wind van opzij. Ik kon kiezen tussen twee groepen en koos voor de snellere. Ik twijfelde of ik dit bij kon houden maar bij die andere liep ik net tegen de hakken van medelopers aan. Het gemiddeld lag toen op 4.21/km! (terwijl ik had bedacht dat 4.35/km. oke zou zijn). Het eerste stuk ging nog, maar toen gingen ze versnellen. Ik moest ze laten gaan want anders werd het te veel werken. Het tweede gedeelte langs de snelweg moest ik alleen doen.

Ik vond het opvallend hoeveel vrouwen er om mij heen liepen. Vorig jaar heb ik alleen aan het eind één gezien. Nu liepen er wel vier in mijn omgeving. Na de snelweg draaiden we wat meer voor de wind wat plezierig liep. Ik kwam steeds dichter op een dame waarvan ik verwacht dat die veel sneller dan mij loopt. Ik twijfelde om haar in te halen maar doe het na een paar minuten toch maar. Achteraf blijkt dat ze niet fit is of iets dergelijks waardoor ze minder snel is dan normaal. Ik ga verder in kom in Roderwolde waar weer een draai word gemaakt. Voorbij is het met de wind mee. Ik kom nog een maatje tegen van de oude loopgroep die enthousiast aanmoedigt. Het voelt eigenlijk nog steeds best goed. Ondanks dat het fris is door de vochtigheid en de wind. Benen gaan oke, en ja het gaat niet vanzelf maar lukt nog prima. Het tempo is wel gezakt bij 16km naar 4.25/km. 

Na Roderwolde draait de weg weer wat tegen de wind in. Ik wordt ingehaald door een dame die als een speer gaat. Geen idee waar ze weg kwam maar ze lijkt gehaast te worden door een mannelijke partner. Daar ga ik geen jacht op maken. Ik ga voor mijn eigen tijd en lekker blijven lopen, niet forceren. Dan ineens komt er nog een dame die mij inhaalt. Maar bij een drinkpost zakt ze ineens in. Er komt een stukje vol tegenwind en ze plakt mooi achter me. Nou ja dat is ook een tactiek en doe ik natuurlijk zelf ook wel eens. Zodra de weg weer wat draait probeer ik tempo te houden. Maar de wind tegen is best krachtig en ik merk dat me dat net niet lukt. Nog een kilometer of 2 á 3 en de dame die achter me geplakt is heeft gelost. Nu doorzetten het gaat nog best goed. Dan ineens zie ik P. staan en krijg zowaar nog een kleine energie boost.
De finish in zicht en na 1.34.50 binnen. 1e prijs bij de dames senioren. Helemaal happy. Dit keer op een officieel parcours onder de 1.35 dat is toch fijn. En het liep ook veel fijner(ondanks het weer) dan in Tolbert en half jaar geleden. 

Het enige is dat het herstel niet zo goed ging. Soms is dat nu eenmaal zo. Wat niet echt uit lijkt te maken of je jezelf volledig gegeven hebt of niet. Dit keer had het waarschijnlijk te maken met dat ik te weinig tijd had om even bij te komen. Daardoor moest ik een uur na thuiskomst en douchen alweer weg zonder goed gegeten te hebben (omdat dat nog niet ging). Dat heb ik mogen bezuren omdat ik de rest van de avond misselijk en kramp bleef houden in de darmen/buik. Maar na een nachtje slapen is alles gelukkig weer oké :D 

Op naar Leekster Lente Loop

Het laatste bericht is alweer een paar weken geleden. Dit komt vooral door drukke bezigheden met extra werk en studie. Verder is er ook niet veel bijzonder gebeurd. Meestal 4 keer per week een loopje, soms een mountainbike tochtje en nog wat coördinatie en kracht training. Met daarbij ons oog gericht op de Leekster Lente Loop volgende week.

Op de baan aan het werk voor meer snelheid. Maar de huidige trainer vind dat trainingen soms ook heel 'easy going' moeten zijn. Tja als ik dan net even lekker op tempo wil trainen dan past dat niet altijd. Maar we zullen de adviezen die gegeven worden ter harte nemen en ons voordeel ermee doen. In het weekend vaak een mooie duurloop. 

Vrijdag was ik weer eens in Amerfsoort. Met een persoonlijke begeleider op de fiets mee een goede 12km in 1uur en 2 minuten afgelegd wat erg fijn ging en voelde. Ja het voelde wel als doorlopen maar ging eigenlijk ook wel weer makkelijk.

Vandaag nog een duurloopje gedaan. Ik begon met het idee van duurlooptempo en dan een paar versnellings loopjes tegen halve marathon tempo aan. Uiteindelijk het basis tempo iets hoger dan geplant en de versnellings loopjes 3 x 5 min. geprobeerd op tempo uit te voeren. Dat was best pittig omdat de rust ook niet heel rustig was. Daarnaast kwam er een vriendelijk meneer nog een praatje maken die vond dat het toch wel erg vlot ging. Dat was dan geen versnellingsloop maar de ademhaling ging duidelijk omhoog door het praten. Na een kleine 18km. een gemiddelde van 12.2km/u weer tevreden en voldaan thuis.

Dinsdag nog een interval training en woensdag een rustig loopje en dan op naar zaterdag. Met pijntjes valt het mee. Zo nu en dan wat spierpijn, soms iets gevoelige achilles en ook de knie is niet 100%. Maar 90% van de tijd loop ik zonder problemen dus dat is erg fijn.
Een PR op de halve marathon zou moeten lukken. Want de laatste 'officiele' halve marathon is alweer een jaar geleden met een tijd van 1.39.... Maar een half jaar geleden in Tolbert is er op de 21km. al onder de 1.35 gelopen. Dat is een mooi streven maar zal heel zwaar worden. Ik gok dat de tijd er ergens tussenin zal komen.
Over een week weten we meer ......

Hunebedden Havelte en Holtingerveld wat is het daar mooi!!!

Na een zeer drukke week(2 febr.-8 febr.) deze week achteraf iets rustiger. Mede omdat ik 'zomaar' een aantal uren extra had op de vrijdag omdat een afspraak niet door ging wegens ziekte. Nee voor mij dan geen 'voetjes op de bank' want de afspraak moet ergens ingehaald worden, dus druk met de studie aan de slag. Maar toch, er stond voor de avond een loopje in het donker op het programma. Ik besloot om er toch maar gebruik van te maken en naar het Holtingerveld te gaan(en 's avonds te studeren). 
Als warming-up was ik heen gefietst, dik 9 kilometer. Dan beginnend bij de Hunebedden en op gevoel een rondje van 10 á 12 kilometer met 5x versnellingen van 5 minuten(minuutje 'rust') . Het weer was mooi, weinig wind, veel zon en toen bleek de natuur daar ook nog eens prachtig te zijn: hei, zandpaden, single tracks, meertjes, bosjes en heuveltjes. Ja hier ga ik zeker vaker trainen! De tempo's vielen in het mulle zand wat tegen, doel was halve marathon tempo maar dat lukt niet met zulke ondergrond. Dus ben ik maar verder gegaan op gevoel. Na een goede 13 kilometer weer terug bij de fiets om weer lekker uit te fietsen. Tijdens het lopen ook een nieuwe mountainbike route tegen gekomen dus ook die moeten we binnen kort maar eens gaan ontdekken. 

Op zaterdag maar weer eens de mountainbike gepakt en naar Havelte voor de weekend route. Het was al weken geleden dat ik die gedaan had maar ik had er nu ook echt even zin in. Wederom best mooi zonnig weer. Eigenlijk viel het me niks tegen. De vorige keer dat ik de mountainbike pakte deed ik dat in combinatie met hardlopen. Ik had toen meer last van mijn knie en de energie was snel op. Dit keer kon ik makkelijker fietsen dus de 33km. waren geen probleem. 

Op zondag had ik een duurloopje in het zonnetje ter verkenning van een stukje Meppel bij de haven bedacht. Echter het zonnetje had ik niet in de hand. Uiteindelijk wel in de ochtend vertrokken maar wat was het fris. De zon was aan het begin van de ochtend weer achter de wolken gegaan, er stond een behoorlijke bries en de temperatuur was laag. Dit had ik toch anders bedacht. Maar ja, niet zeuren gewoon lopen. De bedachte route was makkelijk te vinden en zo kwam ik toch weer een leuk stukje Meppel tegen dat mooier is dan verwacht(zelfs met de koude weer). Het enigste nadeel was, en dat wist ik van tevoren, dat de brug er nog uit ligt. Dat betekend even extra een kwartier langs het water tegen de wind in hardlopen en daarna aan de andere kant dat kwartier dit keer met wind mee ook weer terug waarna de route vervolgt kan worden. Wel moet ik zeggen dat ik toen lekker op gang kwam. Ik was toen al drie kwartier op weg, nog steeds wat koud(vooral de benen) maar het liep lekkerder. 
Na het douchen heeft het nog twee uur geduurd voor ik weer op temperatuur was! 

Mmm voorjaar het komt dichterbij, soms mogen we er al even aan proeven en soms lijkt het heel ver weg. Nog even geduld dus.....

Het vorstige weer is inderdaad gekomen. Hier en daar wat sneeuw en kou. Maar het hardlopen was tussen de gladheid door best goed te doen. 

Om meer duidelijkheid te krijgen over de knie toch besloten om eens verder te laten kijken. In afwachting op een MRI mag er wel gelopen worden. Dus na dat bericht direct even gevoelt of de knie nog net zo rustig was al de rest van de week met een loopje. Toen dat zo bleek te zijn besloten om op zaterdag mee te lopen in Havelte bij de hunebedloop, 15 km. Door het vorstige sneeuwachtige weer waren de paden wisselend met sneeuw, ijs, stroef of juist wat gladdere ondergrond. De natuur was prachtig, iets besneeuwt. Ik had besloten om deze loop te gebruiken om ook de omgeving wat te verkennen. Dat viel tegen omdat je goed op moest letten waar de voet geplaatst werd door de wisselende ondergrond. 
Ook was ik te snel gestart. Maar daarna geprobeerd om in een acceptabele snelheid te komen. Het was wel lastig om in het eigen tempo te blijven omdat er nog snellere lopers van achteren kwamen en lopers voorin tempo verloren. Toen kwam er in de laatste paar kilometers nog een stevige klim bij de hunebedden langs. Boven aan valt het tempo direct stil. Maar dit gebeurd ook bij de mede lopers en na één a twee minuutjes is het tempo weer op het oude niveau 4.34 min/km. Dan nog een rondje om het voetbalveld en finish inzicht. Met 1.08.37 een prima tijd mede omdat er niet echt voor getraind is(nog geen duur tempo's gelopen sinds de marathon). Met een tweede prijs; bosje bloemen en gevulde tas met versnaperingen voldaan huiswaarts en pijnvrij gelopen.

De volgende dag mee getraind in Roden. Redelijk wat kracht oefeningetjes gedaan en korte stukjes tempo, dat was toch wel iets gevoeliger nog voor de benen. Dus maar even een pasje rustiger.
Vervolgens in de avond nog uitgenodigd voor een evening run in het bos en over de hei. Best een leuke ervaring om te proberen met een klein beetje licht van een headlight de plassen en het ijs en sneeuw te ontwijken om te natte voeten te voorkomen. Daarnaast ook heel fijn om zo in de avond nog buiten te lopen in plaats van op de bank te zitten. 

Toch leuke loopjes gehad de afgelopen dagen!

werk studie weekje

Zoals verwacht weinig sport deze week.
Dinsdag op de baan getraint. 1000metertjes. Ze gingen voor mij hard zat. De knie speelt op en met te hard lopen wordt hij gevoelig. Woensdag is hij dan ook extreem gevoelig. Wandelen gaat prima, maar aanraking is niet aan te raden. In de avond daarom nog maar even gefietst.

Op donderdag de hele dag werk. Pas na 22.10uur moe op de bank. Vrijdag studie en daarna ineens een etentje dus ook geen sport.

Zaterdagavond na een dag studie in Amersfoort dan toch nog maar een interval training. Het is koud, ik ben koud en ik heb weinig zin.De knie is rustiger dus dat gaat prima. Na de training maakt het voldane gevoel de tegenzin weer dubbel en dwars goed. Dat is waarvoor we het doen!

Zondag had ik moeite met kiezen tussen de combi lopen-mountainbiken of alleen lopen. Uiteindelijk alleen gaan lopen. Het regende wat, was koud en ik had geen zin in vieze kleding. Dus te voet naar Havelte, daar wat cross training en daarna terug. Een kleine 20km. Eigenlijk ging het best goed. Te veel aanzetten is pijnlijk in de knie maar verder(als we het weer buiten beschouwing laten) weinig te klagen. 

Wel erg vermoeiende week gehad. Nu is echt alle drukte weer begonnen. De komende weken wordt weer aanpoten. Eigenlijk wordt het alweer tijd voor voorjaar. Maar volgens de weerberichten krijgen we komende week vorst. Ik ben benieuwd. Hopelijk valt het mee, maar we zullen het zien, we kunnen het niet veranderen. En wintersweer kan ook erg mooi zijn.

Mountainbike-loop combi

Het begin van de week begint als een normale week. Maar op donderdag een extra interval training, niet echt bijzonder maar wel lekker na een werkdag. Op vrijdag een loopje naar mijn werk met een omweg waarbij er dik 2 km. vol tegen de wind in gelopen moet worden. En met een stormachtige wind is dat pittig! Bij thuis komst na dik 15km. zijn de benen dan ook vermoeider dan verwacht. 
Op zaterdag wou ik dan toch eens kijken hoe het is om de mountainbiken en lopen af te wisselen. Ik was zo in Havelte met de Mountainbike, daar schoenen gewisseld 2,5km. over heuvelachtig terrein met klimmetjes en zand heen en daarna weer 2,5km. over hetzelfde parcours terug. Dat was best pittig. De benen voelen zwaar bij de klimmetjes. Ook met tas op lopen is niet fijn, daar moet nog iets anders op verzonnen worden. Na het wisselen van schoenen ed. op de mountainbike verder. Het eerst gedeelte heeft wat plassen maar is te doen. Daarna ligt het terrein lager en wordt het natter. Het tempo is eruit en het is meer ploeteren door de modder met zelfs een single track waarbij er 10meter plas voor je ligt. Pfiew dit is niet echt fijn.Dik een kwartier langer aan het fietsen over de 15km dan normaal. 
Dan weer op naar huis. Zo snel als ik in Havelte was zo lastig is het om terug te komen. Zelfs met heuvel af is het lastig om tegen de wind in te komen!
Conclusie de conditie moet nog wel wat verbeteren, maar ook de zware omstandigheden(zeer veel wind, modder, water) maakt het niet makkelijker.

Dan nog het nieuwe speeltje; Garmin vivosmart. Het horloge houd voornamelijk het aantal passen bij. Hierdoor kan je beter zien na een werkdag of je veel stil gezeten hebt of toch nog best wat gewandeld. Ook meld het horloge als je een uur niet meer dan ongeveer honderd meter achter elkaar gelopen hebt. Dat lijkt weinig maar zelfs op mijn werk waar ik heen en weer loop naar de fitness en daar rond loop kom ik daar lang niet elk uur aan. 
Ook worden er uitdagingen uitgeschreven waarbij je tegen andere gebruikers 'loopt'. Zo is de uitdaging deze week 80.000stappen. Deze grens is bij een aantal al overschreden. Ook de 100.000stappen ben ik al voorbij. 
Wat wel jammer is dat het fietsen niet meegerekend wordt. Binnen mijn activiteiten kan ik het fietsen natuurlijk via mijn sporthorloge zien maar ze tellen niet mee als passen. Wel dat de hartslag meegenomen kan worden, maar ook dat zijn geen passen. 
Ach het is wel een aardig horloge waarmee ik ook mijn broer in Ierland in de gaten kan houden wat hij doet. Daarnaast stimuleert het ook zeker als je ziet dat je het gestelde dagdoel niet haalt. Dit doel wordt overigens door het horloge zelf aangepast na aanleiding van de gelopen passen in het verleden (dit is ook handmatig vast te stellen).

Komende week weer iets rustiger met sport ivm. andere verplichtingen. 

2015 het jaar van ......... 
Het lange termijn doel wat voor komende anderhalf jaar geplant stond heb ik 'stiekem' in december al volbracht: de marathon uitlopen en het liefst binnen de 4 uur. Sowieso zijn in 2014 veel doelen gehaald om bepaalde grenzen te verleggen zoals de 10 kilometer binnen 45 minuten en de halve marathon binnen de 1uur 45minuten .
Wat sport betreft heb ik daarom niet echt een 'groot' doel. Het liefst dezelfde tijden kunnen lopen als nu, maar dan met meer souplesse en gemak. Dat je dan ook met evenveel moeite als nu misschien sneller kan is mooi meegenomen. Ergens in de verte heb ik iets gehoord over een halve marathon binnen anderhalf uur. Maar dat is meer voor over een paar jaar misschien, als het al lukt. 
Ook lijkt mij iets als een duatlon of triatlon erg leuk.

Wat dat betreft wordt dit het jaar om mijn master opleiding af te ronden, zodat ik tijd krijg om mezelf misschien te verbreden met sporten(mountainbike/ racefiets). Daarnaast ben ik net begonnen bij een nieuwe atletiek vereniging en moet ik kijken wat die mij kan bieden. En blessure vrij blijven is natuurlijk wel een voorwaarde om lekker te kunnen blijven sporten. 


De eerst dagen van dit nieuwe jaar best aardig begonnen. Op nieuwjaarsdag een mountainbike tocht van 38km gemaakt. Door het wat onhandige tijdstip(rond lunchtijd)was in de laatste twee á drie kilometer mijn energie op. Dusdanig dat ik stond te trillen op de benen. Erg onhandig maar gelukkig waren we toen bijna terug. 
Op vrijdag een mooie 13km. hardgelopen. De heenweg was druk met auto's en niet echt een mooi route. Toen kwam ik een prachtig achteraf paadje tegen en de terugweg de rustige kant genomen. Ik was super blij dat eigenlijk die liespijn ineens weg is. Jammer genoeg lijkt nu de oude blessure van de knie weer op te spelen. 
Op zaterdag de mountainbike weer van stal even een rondje Havelte voor het donker werd. Alleen het eerst gedeelte van de route gedaan aangezien ik te laat van huis was en het al aardig donker was en ik geen verlichting mee had. 

Vandaag voor het eerst weer een duurloop langer dan anderhalf uur. Ik twijfelde of ik het zou doen aangezien in de knie toch een spoortje vocht zit en dit bij aanraking erg gevoelig is. Maar onderweg weinig last. Heerlijke genoten van de ochtend zon, de vogels, de rust, het is al weken geleden dat ik in de ochtend redelijk op tijd op pad was met zulk fijn weer. Onderweg ook nog een kunstwerkje van moeder natuur gezien:

Dit is een een fietspad van beton platen waar hele mooi ijsbloemen op gevormd zijn. Gelukkig kwam ik daar achter voordat ik erover uitgleed. 

Verder ben ik dit nieuwe jaar met twee nieuwe speeltjes begonnen: Garmin Vivosmart en (jaja) een hoepel 1,8kg. Daarover volgende keer meer.