Het aftellen kan beginnen...

Net als drie weken geleden weer een hele volle werk en studie week. Waarbij de training ergens tussendoor gelopen worden. Niet ideaal maar soms moet je roeien met de riemen die je hebt. De interval training ging eigenlijk net als vorige keer prima. Het is fijn om te voelen dat dit nog prima gaat ondanks de gelopen duurlopen. 
Met de nek gaat het ook weer wat beter. Enkele collega's hebben me geholpen en ook rustig door bewegen en tijd helpt voor herstel.

Op vrijdag en zaterdag beide dagen opleiding. Waarbij de tweede dag ook veel praktijk aan bod komt. Dit is altijd erg leuk. Alleen was er een 'discussie' over het uitvoeren van een bepaalde techniek. Aangezien ik toen proefpersoon was is de linker heup wel erg goed gemobiliseerd. Zondag morgen was goed te merken dat de armen en de schouders op zaterdag toch meer werk verzet hebben en meer eindstandig belast zijn waardoor er toch een lichte vorm van spierpijn is. Dit zal tijdens het lopen wel oplossen. 

Voor vandaag stond de laatste 'lange' duurloop op het programma. Omdat ik een beetje een idee wou hebben hoe heuvel- en zandachtig het parcours is ben ik naar Diever gegaan om de duurloop daar te lopen. Het eerste gedeelte (20km.) afwisselend over fietspaden en zandpaden. De laatste 8 kilometer over kleinere kronkel zandpaadjes gelopen. Opzich gaat het prima. Ik weet niet precies waar de route langs gaat maar denk dat het gezien de plattegrond een mengeling zal zijn van wat ik vandaag gelopen heb. 
Na een goede 28 kilometer ben ik terug bij de auto met een iets gevoelige voet. Voor de rest is alles prima. 

Het aftellen kan nu wel beginnen, nog 12 dagen. Het gevoel is nu dubbel. Ik vraag me af of er voldoende kilometers gelopen zijn. Ook ben ik iets terughoudend omdat ik denk dat er meer hoogteverschil in het parcours zit dan dat ik nu weet. Aan de andere kant heb ik vertrouwen dat er voldoende basis conditie is om in ieder geval de loop uit te lopen(mits er geen blessure ontstaat). De rest zullen we over twee weken weten. 

Trainen op de rand van je belastbaarheid......

Wanneer train je en wordt je beter en wanneer train je en blijf je op hetzelfde niveau. Het is en blijft een dilemma omdat het moeilijk vast te stellen hoever je hersteld bent. 
Als je te hard traint en te snel weer traint dan werkt dit juist averechts: Het lichaam is nog aan het herstellen en moet alweer een prestatie leveren terwijl het nog niet volledig hersteld is. 
Als je te lang rust hebt voor de volgende training dan ben je voorbij je supercompensatie en blijf je op hetzelfde niveau of neemt de getraindheid af. Liever trainen we zoals de tweede diagram. 
Op de piek volgt de volgende training. Er zijn gemiddelden hoelang het herstel duurt na een duurloop of interval training. Dit is voor een duurloop anders dan voor interval of een krachttraining. Maar ook per persoon is dit anders. En gedurende ons leven zal dit ook veranderen naarmate we ouder worden en de capaciteit om te herstellen af zal nemen. 

Zolang je merkt dat je fris aan de volgende training begint, langzaam de mogelijkheden toenemen en er eigenlijk geen pijntjes zijn is er niks aan de hand. 

Afgelopen week op dinsdag naar Havelte gefiets(10km.) daar hardlopend de natuur door(9km.) daarna weer op de fiets terug(10km.) . Dit was wel een hele afwisselende training. Ik wou graag in gloeiend landschap en mooie natuur lopen en dat ging prima zo. 

Op woensdag stond een interval op het programma. 6 x 4 min. op tempo. Ik verwacht dat mijn tempo afneemt door de duurlopen. Maar wonderbaarlijk genoeg ging het als vanzelf. Het gevoel dat de benen uitgerust zijn terwijl dat volgens mij niet echt zou kunnen. De tempo's gingen rond de 13,5km/u. Ik was helemaal blij en enigszins verbaasd maar probeer dit gevoel vast te houden. 

Vrijdag vroeg in de ochtend schiet/knapt het ineens letterlijk in mijn nek. Nog nooit eerder gehad maar direct wil ook de linkerarm minder goed. Ik heb een afspraak en niet veel tijd om aan de nek te besteden dus proberen met rustige bewegingen de nek soepel genoeg te krijgen om te kunnen autorijden. Dit lukt voldoende. 
Direct vragen collega's waarom je überhaupt een marathon wil gaan lopen, dat dit toch weer duidelijk een teken is van overbelasting. En het klopt. Pijntjes hoeven niet alleen in de benen of voeten te ontstaan. Maar door de trainingen heeft het lichaam het met alle herstelprocessen druk. Dus vermoedelijk train ik nu wel een beetje tegen het randje van overbelasting aan. Conclusie is dat iets mee rust wel goed zou zijn......

Toch besloten om vrijdagmiddag wel de duurloop te doen. Vroeger hielp sporten ook om pijntjes weg te krijgen. Dit keer werkt dat niet echt zo. Het wordt redelijk 'zwaar' omdat de nek en armen niet lekker meebewegen en verstijfd lijken. Vooral als ik na 21km bijna thuis ben en uit ga lopen merk ik dat eigenlijk de benen prima zijn maar ik me vooral irriteer aan de gevoelige bovenrug en het hoofd die niet naar links wil kijken. 

Zaterdag: soms doet een nachtje rust wonderen. Hier jammer genoeg niet. Slecht geslapen doordat draaien pijnlijk is. Mmm zo is extra rust nemen wel lastig. Wederom twijfel om een dagje te rusten of toch maar even de mountainbike te pakken(voor het eerst in een paar weken). Besloten gewoon te proberen, geen lange route maar er wel even uit. En eigenlijk gaat het prima. Iets vaker op de pedalen gestaan om de schokken op te vangen maar toch lekker anderhalf uur gefietst. 

Op zondagochtend een prachtig zonnetje en rustig weer. Dan kriebelt het toch om een uurtje te gaan hardlopen. Voornemens om rustig te doen maak ik niet meer. Gewoon lekker op gevoel. En het gevoel is(als de nekklachten uitgeschakeld wordt) prima. Binnen het uur 12 km. afgelegd en bijna thuis. Het laatste stukje rustig uitgelopen. Lekker!

Door de drukke komende werk/studie week krijgt het lijf dan iets meer rust en kan het goed herstellen voor de laatste lange duurloop volgend weekend. Bijna alles gaat nog volgens plan. Alleen de nekpijn nog even kwijtraken en we zijn er klaar voor. 

Langste duurloop tot nu toe! (een maand voor de marathon)

In het begin van de week een duurloop gedaan en een interval training. Dat ging beide prima. 
Donderdag een dagje rust want vrijdag stond de 2e dertiger op het programma. Ik had besloten om deze via de knooppuntenroute van het fietsen te lopen om zo een leuke, gevarieerde en makkelijk te lopen route te krijgen in een voor mij redelijk onbekend gebied. Nummertjes op papier gezet, schoenen aan, drinken, pleisters, een koekje voor de energie mee en op naar het begin van de knooppuntroute. In totaal was de route 32km. alleen het van en naar de route lopen wist ik niet precies hoe ver dat was. 

Het begin ging prima, het liep vooral door het open en licht gloeiend, langzaam stijgende land. Het voordeel van het volgen van de nummers is dat het redelijk goed aangegeven staat en ik geen naambordjes hoef te zoeken waardoor ik in een vast tempo kan blijven lopen.
Na 12,5km wordt het dan toch even spannend. De weg buigt af maar er lijkt een fietspad rechtdoor te gaan. Ik weet niet goed wat ik moet kiezen want er staan geen bordjes. Ik gok op de weg volgen en na een kilometer kom ik er pas achter dat ik nog goed ga, pfiew. 
Nog geen kilometer later een rotonde. Ik zie dat Havelte 6km. is en dat ik dan rechtsaf moet maar mijn gevoel zegt rechtdoor. Dit keer moet ik bijna ander halve kilometer geduld hebben voor ik weer een bordje tegen komen. Daarna ga ik het bos in langs de hei over smalle schelpen paadjes en langs prachtige natuur. Dit zijn de plekken die ik prachtig vind. Alleen jammer dat het niet meer bij mij thuis om de hoek is. Ik ben nu 18 km onderweg en eigenlijk gaat het prima.
Als ik door loop zie ik golvende fietspaden voor me. Gezien er in Diever een boscross is zullen de paden daar ook wel niet vlak zijn dus dit is een prima oefening. 
Na 6 kilometer verlaat ik het bos alweer om richting Uffelte te lopen gevolgd door Havelte. 
Het tempo zakt wel iets ten opzichte van het begin van de duurloop maar het is minimaal. 
De bovenbeen lijken na 26 kilometer een lichte vorm van verzuring te vertonen. Maar ik bedenk dat ik natuurlijk ook al best een tijd aan het lopen ben. 
Vanaf Havelte is het dan nog 7 kilometer naar huis. Toch verder dan ik dacht!
Na 3uur en 20 minuten is dan bijna 37kilometer afgelegd! Lekker die zit erin. 

http://connect.garmin.com/modern/activity/632766848

Op zaterdag is er inderdaad lichte verzuring in de bovenbenen. Ik besluit vandaag alleen functioneel te fietsen even heen en weer Meppel(12km.) en Havelte(15 km). 

Op zondag wil ik even mountainbiken. Maar aangezien de regen maar naar beneden blijft vallen en ik geen zin heb in blubber op mezelf, mijn fiets en zwaar trappen besluit ik een uurtje te gaan hardlopen. Aangezien het weggetje dat ik bedacht had waarschijnlijk een inrit is moet ik even 3 kilometer omlopen. Na 13 kilometer, nat maar voldaan thuis. Het ging best oké.  Het rechterbovenbeen is nog wat zwaar. Voor de rest geen probleem. En de fiets is nog schoon!

Tja het begint erop te lijken. De langste training voor Diever zit erin. Nu fit blijven en over een maand kan het dan zo maar zijn dat ik mijn eerste marathon gehad heb!

Rondje Giethoorn

Deze week vooral erg druk met studie en werk(>50uur). Maar tussendoor of soms in de avond toch nog wel kunnen lopen en natuurlijk de zwemtraining. Dat is nog wel even wennen maar dat gaat vast ook steeds makkelijker. 

Op dinsdag, woensdag en donderdag leek ik ineens heel vermoeid en daarom woensdag en donderdag puur alleen de verplichte werk en studie gedaan en verder niet(daar was overigens ook geen tijd voor). Dit was vrijdag te merken. Na een licht frustrerende studiedag ging het lopen als op wolkjes. Heel gemakkelijk en simpel, het leek als volledig uitgerust. Tja eigenlijk heb ik dat vaker ervaren maar meestal wil ik graag eerder weer lopen dan na twee 'rust' dagen. 
Daarom ook zaterdagavond na terugkomst van een studiedag nog even een interval training.

Vorige week was de planning om eens naar Giethoorn te lopen. Dit mislukte door een verkeerde afslag te nemen. Maar vandaag ging het beter. En wat is dat een leuk dorp. Tenminste als je van boerderijtjes, water, smalle paadjes en bruggetjes houdt. Het was zondagmorgen en ik ben eigenlijk niemand tegen gekomen. Dat zal in de zomer wel anders zijn. De bruggetjes zagen er wat glibberig uit, maar met enig beleid kon ik blijven hardlopen. Ik kon merken dat nu het lichaam niet echt uitgerust was. Het ging dan ook niet geheel vanzelf. Maar dat is niet erg, over twee dagen zal dat ook weer bijgetrokken zijn.

Volgende week maar weer eens richting Havelte.

Back on track, via spierpijn en herstel naar een lange duurloop.

Maandag een interval training gedaan, ging prima niet veel bijzonders.

Dinsdag voor het eerst naar de triatlon groep voor een zwemtraining. Ik val met mijn neus in de boter want er staat een kilometer zwemtest op het programma. Wel mooi als 0-meting natuurlijk. Ik merk dat ik binnen vijf minuten al last heb van mijn verhuis armen en benen. Misschien was de training vandaag toch nog niet zo'n goed idee! Maar uiteindelijk na een goede 22 minuten binnen. Ach voor iemand die al maanden niet gezwommen heeft is het wel oké. Er is in ieder geval nog wel wat werk aan de winkel!

Woensdag afgesproken met een collega om te gaan mountainbiken in Havelte. Binnen 10 minuten laten de verhuisbenen weer van zich spreken en ik merk dat binnen het uur de energie op is. Misschien was dit achteraf gezien niet zo'n goed idee. Het lichaam lijkt toch nog niet voldoende hersteld van het klussen. Dat klussen wordt overigens steeds minder aangezien het grootste gedeelte klaar is. Alleen nog wat lampen ophangen. Maar dat gaat erg lastig omdat de armen te snel verzuurd zijn om een lamp op te hangen.
Aangezien er donderdag de hele dag gewerkt word, heb ik dan een dagje sport rust. Eens kijken of de verzuring dan uit de ledematen wegtrekken.

Vrijdag een interval gedaan 4x8 minuten op tempo en 4 minuten in een normaal duurloop tempo. Dit gaat redelijk. Ik merk dat ik moeite heb om een duidelijk verschil te maken tussen de tempo's. De versnelling is rond de 13km/u. het rustige gedeelte rond de 11km/u. Uiteindelijk een mooie 16km. gelopen.

Zaterdag staat de mountainbike route in Havelte op het programma. Dit keer de weekend route, die is 7 km. langer dan de doordeweekse ronde. Die 7km. zijn veel klein heuveltjes korte bochten en hele kleine steile stukjes omhoog en naar beneden. Het is afwisselend maar fietst niet echt snel. Mede ook omdat door de vele gevallen bladeren het pad amper zichtbaar is. Na een kleine 2 uur moe en voldaan weer thuis.

Zondag 2-11: voor vandaag staat er een duurloop op het programma. Ik neem mij voor dat 24km. mooi zou zijn. Middels de fietsknooppunten en wat vrije stukken heb ik een route van 24km. die onder anderen langs Giethoorn gaat. 
Na 5 km. vraag ik me af hoe ik dit nog 20km. vol moet gaan houden. Het loopt gewoon nog niet echt. Maar na 10km. vraag ik me af of ik de route ook 5km. kan verlengen omdat het zo makkelijk loopt. Ik besluit om eerst maar verder te lopen tot ik de 'vrij stukken', waar ik geen bewegwijzering heb, voorbij ben voordat ik de route aan ga passen. Dit is een goede keuze want een aantal kilometers verderop twijfel ik of ik het water over moet of rechtsaf. Ik kies de verkeerde afslag en kom in Wanneperveen(blijkt achteraf). Ik probeer via de bordjes weer richting Giethoorn te komen maar heb geen idee of ik nu de route juist vergroot of verklein. De omgeving is prachtig, over fietspaden langs het water en de weilanden waar ganzen en reeën aan het grazen zijn. Ik heb weinig last van ongemakken. Vermoedelijk een blaar onder de linker voet maar die is al een aantal kilometers aanwezig en als ik er niet op let gaat het prima. 
Als ik bij een bord kom met knooppunten zie ik dat ik waarschijnlijk de route iets korter heb gemaakt. Het voelt allemaal nog prima dus ik besluit dat ik wel wat extra's kan doen. Ik ga richting Steenwijk. Omdat er een afsluiting is moet ik tot aan Steenwijk door om vervolgens weer richting Nijeveen te lopen. Eigenlijk is dit een saai lang recht stuk pal tegen de zon en de wind in. En die wind is aardig aanwezig. Ondertussen is mijn water op. Ik had ook rekening gehouden met 24km. maar die ben ik al gepasseerd. Ondanks dat ik nog 6 km. moet, geniet ik er eigenlijk al van dat we de 30km. vandaag weer gaan passeren. 
Zou het misschien dan toch iets gaan worden in december in Diever?