Gisteren met twee mede-lopers de interval training gedaan. Omdat de temperatuur rond het vriespunt lag en na aanleiding van de ervaring van ander halve week geleden een extra lange warming-up van 6 kilometer. Daarna 2 series van 12 herhalingen gedaan van korte snelle tempo's(ongeveer 35/40sec.) en dan 15 sec. rust. De eerste serie ging eigenlijk goed. Voelde prima. Hartslag had langer nodig om op gang te komen maar daarna was het goed.
De tweede serie was lastiger. Op de één of andere manier hadden de benen niet genoeg power om ook de laatste 15 meter de heren bij te houden. Maar geen probleem, ik train op mijn snelheid en als die nu éénmaal niet hoger ligt loop ik langzamer. Gemiddeld liepen we rond de 15km/u, dus dat was prima. Helemaal omdat we 1,5x zoveel hebben gedaan dan vorige week.
Vandaag stond er twintig kilometer op het programma. Nu was het gisteren avond al aan het ijzelen en sneeuwen en dat was natuurlijk vanmorgen niet weg. Ik hou er niet van om met sneeuw te lopen. Vroeger, 10 jaar geleden, toen ik sporadisch de hardloopschoenen aantrok en 4 kilometer al lang genoeg was, heb ik mijn beide enkels daar wel eens mee geblesseerd. Bij elke pas ging de voet ook iets achteruit wat de enkels niet gewend waren. Maar 'in het verleden behaalde resultaten bieden(in dit geval gelukkig) geen garantie voor de toekomst!'.
Dus vertrokken in de witte wonderenwereld. Paadjes zoeken door het liefst een beetje ongerepte sneeuw. Alle bandensporen waren hard en bevroren en daarom was ongerepte sneeuw minder glad. Een rondje van Nieuw-Roden, Roden, Peize, Roderwolde, Leek en weer naar huis. Veel ganzen in de landerijen en mooi uitzichten. Na 13km. wel even een dipje. Maar rustig de linkervoet voor de rechter en rechts weer voor links en dan na 22km. lekker warm thuis met een kopje warme melk! Heerlijk!
Toen bedacht ik me ineens dat er ook al weer aardig wat kilometers gelopen waren. Want om de interval trainingen van woensdag en zaterdag heen waren er nog aardig wat kilometertjes bij elkaar gesprokkeld. Samen goed voor in ieder geval 67,5km/u in vijf dagen. Dat is denk ik toch wel een nieuw 'recordje'.
zondag 26 januari 2014
donderdag 23 januari 2014
Het voordeel van hardlopen..
Op woensdag ingevallen voor een zieke collega in Leeuwarden. Dat betekend uurtje heen en uurtje terug rijden en tussendoor zo'n 18 voor mij 'nieuwe' cliënten behandelen. Daarna was het doel nog even studeren eten en dan naar de hardloop training. Maar bij thuiskomst was ik nogal moe. Gauw eten gemaakt daarna nog geprobeerd te studeren maar de tank voelde leeg en het was ook nog koud(fris) buiten. Conclusie met een dekentje op de bank voldoet vermoedelijk beter dan in de kou jezelf nog vermoeider maken......
Of zetten we onze beste beentjes voor en zien we waar het schip strand?
Natuurlijk gekozen voor het laatste. Maar doordat ik nogal traag was moest ik vervolgens behoorlijk doorlopen om op tijd bij het begin van de training te zijn. Er stond een tunnel training op het programma dus ik was voorbereidt op zware benen. Na de warming-up met leuke zit oefeningetjes tegen een muur (jammer genoeg kregen we tijdens het 'zitten' geen kopje thee) begon de eigenlijke training. Eerst zes keer de tunnel vlot omhoog uitlopen en dan weer rustig naar beneden terug. Dit ging eigenlijk best lekker. En ik merkte dat mijn vermoeidheid in het hoofd en humeur alweer iets beter werden. Daarna nog 3 series van 8 minuten middels verschillende varianten door de tunnel heen. Ook dit ging eigenlijk best goed, het liep best vlot omhoog. Het laatste stukje kwam de vermoeidheid maar dan was je al bijna boven. Helemaal fijn toen we hoorden dat we eigenlijk ook nog best doorliepen 4.25/4.30 per km. En dat terwijl we toch heuveltje af en op gingen en liepen met het idee dat we ook bovenin een beetje rust mogen nemen.
Conclusie: het voordeel van hardlopen is dat je de zinnen verzet en met een voldaan en tevreden gevoel huiswaarts gaat en dan zomaar een dikke 15 km. gelopen hebt.
Vandaag, op donderdag, een korte werkdag en daardoor tijd voor studie en een rondje benen loslopen. Gekozen voor een rustige duurloop van een goede tien kilometer. Dit ging prima. Alleen last van de 'regen/miezer' aan het eind van de loop.
Nu op naar de volgende 'HIT' training.
Of zetten we onze beste beentjes voor en zien we waar het schip strand?
Natuurlijk gekozen voor het laatste. Maar doordat ik nogal traag was moest ik vervolgens behoorlijk doorlopen om op tijd bij het begin van de training te zijn. Er stond een tunnel training op het programma dus ik was voorbereidt op zware benen. Na de warming-up met leuke zit oefeningetjes tegen een muur (jammer genoeg kregen we tijdens het 'zitten' geen kopje thee) begon de eigenlijke training. Eerst zes keer de tunnel vlot omhoog uitlopen en dan weer rustig naar beneden terug. Dit ging eigenlijk best lekker. En ik merkte dat mijn vermoeidheid in het hoofd en humeur alweer iets beter werden. Daarna nog 3 series van 8 minuten middels verschillende varianten door de tunnel heen. Ook dit ging eigenlijk best goed, het liep best vlot omhoog. Het laatste stukje kwam de vermoeidheid maar dan was je al bijna boven. Helemaal fijn toen we hoorden dat we eigenlijk ook nog best doorliepen 4.25/4.30 per km. En dat terwijl we toch heuveltje af en op gingen en liepen met het idee dat we ook bovenin een beetje rust mogen nemen.
Conclusie: het voordeel van hardlopen is dat je de zinnen verzet en met een voldaan en tevreden gevoel huiswaarts gaat en dan zomaar een dikke 15 km. gelopen hebt.
Vandaag, op donderdag, een korte werkdag en daardoor tijd voor studie en een rondje benen loslopen. Gekozen voor een rustige duurloop van een goede tien kilometer. Dit ging prima. Alleen last van de 'regen/miezer' aan het eind van de loop.
Nu op naar de volgende 'HIT' training.
maandag 20 januari 2014
'straf' training
Zaterdag 19 januari:
Zo had mijn mede loper S zijn kinderen uitgelegd waarom hij op zaterdagochtend ging trainen. Tja als je in de Wilp het gezette doel niet haalt staat daar iets tegen over.
Gelukkig is alles vrijwillig en noemen wij het meer 'een leuk experiment'. We gaan kijken of High Intensity Training bij ons aanslaat en wat het ons brengt.
Eerst zelf een paar kilometer ingelopen om vervolgens met S. en P. enkele versnellingen te lopen. De 'hoofd'training was overigens niet lang, alleen wel intensief. Een parcours van ongeveer 150-160 meter, 8hh. in 40sec. met 20 seconden rust tussendoor, daarna een korte series rust om vervolgens 6hh in 37sec. en 19sec. rust uit te voeren.
Zo gezegd zo gedaan. De eerste serie ging best lekker en lukte binnen de 40 seconden. Ik merk wel dat als ik nog fit ben vooral de eerste 50 meter lekker gaan en ik daarna wel concentratie nodig heb voor de rest.
Tussen de twee series in iets te veel stil gestaan en gekletst. Daardoor was de hartslag gedaald waardoor de eerste herhalingen van de tweede serie lastiger waren. We moesten ook sneller en de vermoeidheid was nu ook goed te voelen. Ik merkte dat de heren dan toch net even iets meer power hebben.
Dan kom ik op het volgende punt. Cijfertjes. Ik vond toen ik begon met hardlopen, een kleine twee jaar geleden, dat 10km/u een mooie hardloop snelheid was. Na mijn eerste 10 kilometer, die ruim binnen het uur gelopen werd, kwam ik erachter dat er dus best meer dan 10km/u in zit.
Nu kwam P. een half uurtje na de training met de gelopen snelheden. Hij vertelde ons dat we in de eerste serie gemiddeld 15,1km/u liepen. In de 2e serie 16,1km/uur! Tje mijn hersenen hebben nog wel een beetje moeite om dit te verwerken. Zo snel kan ik toch helemaal niet?
Zondag 20 januari:
Vandaag geholpen met een paardensport wedstrijd. Het bestond uit vooral veel zitten en gegevens in de computer invoeren. Omdat er ook gestudeerd moet worden, dit direct na de wedstrijd gedaan. Om vervolgens op tijd te eten zodat ik 's avonds nog een duurloopje kon doen. Ik had mezelf voorgenomen om twee rondjes aan de binnen rand van Roden te doen. Zodat ik wel verlichting van straatlantarens had. Dit ging eigenlijk prima.
Na de eerste ronde voelde alles nog goed en daarom nagenoeg dezelfde tweede ronde gelopen. Uiteindelijk na den goede 19km. weer thuis. Nu eerst maar even twee dagen geen hardloopschoenen aan. Tijd voor herstel.
Zo had mijn mede loper S zijn kinderen uitgelegd waarom hij op zaterdagochtend ging trainen. Tja als je in de Wilp het gezette doel niet haalt staat daar iets tegen over.
Gelukkig is alles vrijwillig en noemen wij het meer 'een leuk experiment'. We gaan kijken of High Intensity Training bij ons aanslaat en wat het ons brengt.
Eerst zelf een paar kilometer ingelopen om vervolgens met S. en P. enkele versnellingen te lopen. De 'hoofd'training was overigens niet lang, alleen wel intensief. Een parcours van ongeveer 150-160 meter, 8hh. in 40sec. met 20 seconden rust tussendoor, daarna een korte series rust om vervolgens 6hh in 37sec. en 19sec. rust uit te voeren.
Zo gezegd zo gedaan. De eerste serie ging best lekker en lukte binnen de 40 seconden. Ik merk wel dat als ik nog fit ben vooral de eerste 50 meter lekker gaan en ik daarna wel concentratie nodig heb voor de rest.
Tussen de twee series in iets te veel stil gestaan en gekletst. Daardoor was de hartslag gedaald waardoor de eerste herhalingen van de tweede serie lastiger waren. We moesten ook sneller en de vermoeidheid was nu ook goed te voelen. Ik merkte dat de heren dan toch net even iets meer power hebben.
Dan kom ik op het volgende punt. Cijfertjes. Ik vond toen ik begon met hardlopen, een kleine twee jaar geleden, dat 10km/u een mooie hardloop snelheid was. Na mijn eerste 10 kilometer, die ruim binnen het uur gelopen werd, kwam ik erachter dat er dus best meer dan 10km/u in zit.
Nu kwam P. een half uurtje na de training met de gelopen snelheden. Hij vertelde ons dat we in de eerste serie gemiddeld 15,1km/u liepen. In de 2e serie 16,1km/uur! Tje mijn hersenen hebben nog wel een beetje moeite om dit te verwerken. Zo snel kan ik toch helemaal niet?
Zondag 20 januari:
Vandaag geholpen met een paardensport wedstrijd. Het bestond uit vooral veel zitten en gegevens in de computer invoeren. Omdat er ook gestudeerd moet worden, dit direct na de wedstrijd gedaan. Om vervolgens op tijd te eten zodat ik 's avonds nog een duurloopje kon doen. Ik had mezelf voorgenomen om twee rondjes aan de binnen rand van Roden te doen. Zodat ik wel verlichting van straatlantarens had. Dit ging eigenlijk prima.
Na de eerste ronde voelde alles nog goed en daarom nagenoeg dezelfde tweede ronde gelopen. Uiteindelijk na den goede 19km. weer thuis. Nu eerst maar even twee dagen geen hardloopschoenen aan. Tijd voor herstel.
donderdag 16 januari 2014
Hardlopen is eigenlijk net paardrijden...
...je leert het met 'vallen en opstaan'.
woensdag 15 januari met de loopgroep naar de baan in Groningen gegaan. Ik had weinig zin omdat het buiten waait, koud en nat is. Maar toch in de auto met de groep naar de baan.
Daar aangekomen eerst een warming-up gedaan. Daarna was de training 6 x 100m. snel, gevolgd door 3 x 1km op drempel tempo, 6 x 100m. snel en als toetje 3 x 800m. op drempel tempo.
De 100metertjes die gingen prima. Het liep lekker weg op de baan. Al kwam door het 'snelle' hardlopen niet alleen vocht van boven maar het spatte ook erg op van de baan.
Daarna de eerst kilometer. Die liep niet lekker. Ik had geen horloge dus liep gewoon mee. De tweede kilometer geprobeerd soepel te lopen maar er was iets met de ademhaling. En zodra je er dan op gaat letten kom je er achter dat het echt anders is. De 3e kilometer na 2 minuten gestopt, geen lucht meer, duizelig en misselijk. Het was alsof ik door een zwaar filter moest ademhalen. Dus gewacht tot de rest klaar was en op advies wel de 100meters weer meegedaan. Dat ging wel. Ik voelde wel dat de ademhaling niet helemaal goed was maar dat is voor die korte afstand minder van belang.
Ik had me voorgenomen om bij de 800meter achteraan mee te lopen. Maar ook dit was niet te doen. De luchtwegen sloegen dicht en ik moest acuut stoppen om me te concentreren zuurstof in de longen te krijgen. Omdat ook dribbelen te veel inspanning was rustig verder gewandeld. Eén van de andere hardloopsters kwam me gezelschap houden wat toch wel steun gaf. Haar conclusie ' It's just one of those days...'
Na een paar minuten zitten(en koud worden) zouden we nog één rondje uit lopen. Jammer genoeg na 150meter gestopt. De trigger was te groot. Zodra ik sneller ging als wandelen had ik direct amper lucht.
Ik ben vandaag dus eigenlijk gevallen. Als je bij het paardrijden valt kan je dan twee dingen doen; of je staat op en hangt de rijkleding aan de wilgen of je klopt het zand van de broek en stapt wederom op het paard om deze ervaring mee te nemen naar de toekomst....
....In mijn geval was optie twee vandaag niet mogelijk. Ik was nat en koud en kon niet direct opstaan om de training te hervatten. Maar na een nachtje slapen en een werkdag heb ik toch de, nog natte, schoenen weer aangetrokken en de training herhaald.
Trainingstechnisch niet de beste keus. Maar ik wou het voor mijn gevoel toch goed 'afsluiten'. En in de tussentijd heb ik bedacht dat het vermoedelijk een soort inspanningsastma is. Dus vandaag een goede lange warming-up(normaal loop ik altijd al drie kilometer extra voordat de training begint, gisteren niet omdat we met de auto gingen).
Wederom regende het, vandaar dat die natte schoenen weinig uitmaakte. Want de droge schoenen waren ook binnen 5 minuten nat geweest. Eerst een dikke 20 minuten en bijna vier kilometer ingelopen met wat korte loopscholings oefeningetjes. Daarna precies de training herhaald zoals op het programma. Maar dit keer geluisterd naar het lichaam en onder de drempel gebleven.
De ademhaling? Natuurlijk gaan we die bij deze training merken. Maar vandaag kon ik gewoon de zuurstof naar binnen krijgen als normaal en hoefde ik niet door een zwaar filter te ademen.
Conclusie een tevreden loper die de training volbracht heeft!
woensdag 15 januari met de loopgroep naar de baan in Groningen gegaan. Ik had weinig zin omdat het buiten waait, koud en nat is. Maar toch in de auto met de groep naar de baan.
Daar aangekomen eerst een warming-up gedaan. Daarna was de training 6 x 100m. snel, gevolgd door 3 x 1km op drempel tempo, 6 x 100m. snel en als toetje 3 x 800m. op drempel tempo.
De 100metertjes die gingen prima. Het liep lekker weg op de baan. Al kwam door het 'snelle' hardlopen niet alleen vocht van boven maar het spatte ook erg op van de baan.
Daarna de eerst kilometer. Die liep niet lekker. Ik had geen horloge dus liep gewoon mee. De tweede kilometer geprobeerd soepel te lopen maar er was iets met de ademhaling. En zodra je er dan op gaat letten kom je er achter dat het echt anders is. De 3e kilometer na 2 minuten gestopt, geen lucht meer, duizelig en misselijk. Het was alsof ik door een zwaar filter moest ademhalen. Dus gewacht tot de rest klaar was en op advies wel de 100meters weer meegedaan. Dat ging wel. Ik voelde wel dat de ademhaling niet helemaal goed was maar dat is voor die korte afstand minder van belang.
Ik had me voorgenomen om bij de 800meter achteraan mee te lopen. Maar ook dit was niet te doen. De luchtwegen sloegen dicht en ik moest acuut stoppen om me te concentreren zuurstof in de longen te krijgen. Omdat ook dribbelen te veel inspanning was rustig verder gewandeld. Eén van de andere hardloopsters kwam me gezelschap houden wat toch wel steun gaf. Haar conclusie ' It's just one of those days...'
Na een paar minuten zitten(en koud worden) zouden we nog één rondje uit lopen. Jammer genoeg na 150meter gestopt. De trigger was te groot. Zodra ik sneller ging als wandelen had ik direct amper lucht.
Ik ben vandaag dus eigenlijk gevallen. Als je bij het paardrijden valt kan je dan twee dingen doen; of je staat op en hangt de rijkleding aan de wilgen of je klopt het zand van de broek en stapt wederom op het paard om deze ervaring mee te nemen naar de toekomst....
....In mijn geval was optie twee vandaag niet mogelijk. Ik was nat en koud en kon niet direct opstaan om de training te hervatten. Maar na een nachtje slapen en een werkdag heb ik toch de, nog natte, schoenen weer aangetrokken en de training herhaald.
Trainingstechnisch niet de beste keus. Maar ik wou het voor mijn gevoel toch goed 'afsluiten'. En in de tussentijd heb ik bedacht dat het vermoedelijk een soort inspanningsastma is. Dus vandaag een goede lange warming-up(normaal loop ik altijd al drie kilometer extra voordat de training begint, gisteren niet omdat we met de auto gingen).
Wederom regende het, vandaar dat die natte schoenen weinig uitmaakte. Want de droge schoenen waren ook binnen 5 minuten nat geweest. Eerst een dikke 20 minuten en bijna vier kilometer ingelopen met wat korte loopscholings oefeningetjes. Daarna precies de training herhaald zoals op het programma. Maar dit keer geluisterd naar het lichaam en onder de drempel gebleven.
De ademhaling? Natuurlijk gaan we die bij deze training merken. Maar vandaag kon ik gewoon de zuurstof naar binnen krijgen als normaal en hoefde ik niet door een zwaar filter te ademen.
Conclusie een tevreden loper die de training volbracht heeft!
zondag 12 januari 2014
Eerste rustige duurloop boven de 10km. sinds 28 september 2013!
Vrijdag nog een interval training gedaan in Amersfoort. 10 series van 3 minuten met 1 minuut rust tussendoor. De eerste series gingen op een mooi vlot tempo en de laatste twee wat rustiger. Het was wel iets lastiger in een onbekende omgeving tijdens spitsuur met veel auto's, fietsers, wandelaars en dat het donker was. Maar ook dat heeft wel weer iets. Die enorme bedrijvigheid, de hoge bebouwing van zo'n stad die ik in mijn eigen omgeving minder tegen kom. Al ben ik altijd blij als ik weer gewoon in mijn rustige laag bebouwde omgeving ben.
Ik liep voor de tweede keer met mijn nieuwe schoenen(Saucony Triumph). Deze keer liepen ze eigenlijk fijner dan de aller eerste keer. Ze lopen lekker soepel en 'snel'. Benieuwd of dit ook echt zo is.
Zondag 12-01-'14: Gisteren dagje rust gehad met sporten(ik was evenals op vrijdag nog in Amersfoort voor de opleiding). Vandaag een langere rustige duurloop op het programma. De laatste weken zegt mijn hoofd dat ik de kilometers aan kan. Maar als ik na een pittige interval training weer hardloop zeggen de benen meestal dat ik daar nog helemaal niet aan toe ben. Ik was dus benieuwd als het wel lukte als ik rustig zou lopen. Rond de 10km/u.
Het is onbewolkt, temperatuur rond het vriespunt en 's morgen 8.15uur. Niemand dus op straat; heerlijk! De eerste 5 kilometer zit er zo in. Gemiddeld 10,4 km/u. Het voelt allemaal prima, muziekje erbij, natuur, frisse lucht, pfiew wat heb ik dit gemist. Wel voor de zekerheid met de oude schoenen omdat ik die gewend ben. Na 8 kilometer heb ik een beslis moment om er een kleine 15 kilometer van te maken of ruime 17 kilometer. Ik kies voor het laatste.
De eerst helft van de training is het zeer rustig. Na 9 uur komen er meer mensen buiten; mountainbikers, wandelaars met honden en een enkele hardloper.
Ik maak mijn loopje af en ben na 17.65 km(gem 10,4 km/u). weer thuis. Het is even voor 10.00uur en ik ben weer klaar :D .
Ik liep voor de tweede keer met mijn nieuwe schoenen(Saucony Triumph). Deze keer liepen ze eigenlijk fijner dan de aller eerste keer. Ze lopen lekker soepel en 'snel'. Benieuwd of dit ook echt zo is.
Zondag 12-01-'14: Gisteren dagje rust gehad met sporten(ik was evenals op vrijdag nog in Amersfoort voor de opleiding). Vandaag een langere rustige duurloop op het programma. De laatste weken zegt mijn hoofd dat ik de kilometers aan kan. Maar als ik na een pittige interval training weer hardloop zeggen de benen meestal dat ik daar nog helemaal niet aan toe ben. Ik was dus benieuwd als het wel lukte als ik rustig zou lopen. Rond de 10km/u.
Het is onbewolkt, temperatuur rond het vriespunt en 's morgen 8.15uur. Niemand dus op straat; heerlijk! De eerste 5 kilometer zit er zo in. Gemiddeld 10,4 km/u. Het voelt allemaal prima, muziekje erbij, natuur, frisse lucht, pfiew wat heb ik dit gemist. Wel voor de zekerheid met de oude schoenen omdat ik die gewend ben. Na 8 kilometer heb ik een beslis moment om er een kleine 15 kilometer van te maken of ruime 17 kilometer. Ik kies voor het laatste.
De eerst helft van de training is het zeer rustig. Na 9 uur komen er meer mensen buiten; mountainbikers, wandelaars met honden en een enkele hardloper.
Ik maak mijn loopje af en ben na 17.65 km(gem 10,4 km/u). weer thuis. Het is even voor 10.00uur en ik ben weer klaar :D .
donderdag 9 januari 2014
Na beschouwing
Zondag 5 januari: Volgens S was het uitlopen met de loopgroep best lekker na zo'n 10 kilometer de dag ervoor. Dus 's morgens lekker naar de training gegaan. Mogelijk alleen wel iets te veel nog mee gedaan. In de middag kwam de spierpijn al opzetten en die bleef eigenlijk tot dinsdag.
Maandag lekker gezwommen met een heel aantal loopgroepleden. De arme andere zwemmers wist niet wat voor 'loop' invasie het zwembad in kwam. Mogelijk dat dit de spieren wel weer even wat losser maakte.
Dinsdag 7 januari lekker op de fiets naar het werk. Terug zou ik forse wind tegen hebben, kracht 5 á 6 maar wel droog. Tenminste zo had ik het weer bericht geïnterpreteerd. Maar dat viel tegen toen ik om 17.20uur de praktijk in Groningen verliet. Het regende. Dus rainlegs aan. Dat beschermd de bovenbenen nog iets tegen de natte en koude. Maar ik was nog geen 5 minuten onderweg of ik was al nat. En daarna gingen de sluizen open en de windturbines aan(tenminste zo voelde het). Ik werd als een speelgoedpoppetje over het fietspad van links naar rechts getrokken door de wind. De helm brak gelukkig de harde regen die voelde als hagelstenen door de harde wind. Pfiew, nog niet eerder zulke heftig weer meegemaakt op de fiets. Maar ik moest nog 15 kilometer dus er zat niks anders op als doortrappen. Gelukkig waren de laatste vijf kilometer iets vriendelijker met minder regen en wind. Volgende keer misschien toch de auto weer mee? Ach het is net zo als met hardlopen; als je thuis bent en hebt gefietst heb je er eigenlijk nooit spijt van, maar als je met de auto gaat en het was best redelijk weer dan heb je wel spijt.
Woensdag 8 januari: Tijdens de training natuurlijk nog even de loop in de Wilp geëvalueerd. Het bleek dat andere lopers dit jaar ongeveer twee minuten langzamer waren dan vorig jaar door de wind. Dat is natuurlijk fijn om te horen. Al denk ik dat het doel, binnen de 45 minuten lopen, nog een behoorlijke uitdaging gaat worden. Wanneer we die uitdaging weer aangaan is nog niet vast gelegd. Het doel voor de komende tijd is voor mij het aantal kilometers uitbreiden. Zodat er in Leek weer een halve marathon gelopen kan worden. Eigenlijk wil S. daarvoor nog een snelle tien. Dus vermoedelijk moet ik mijn doelen splitsen. Mmm, stof tot nadenken.
Donderdag 9 januari: Vandaag op tijd thuis van het werk dus er voor gekozen om weer eens een rondje Zevenhuizen duurloopje te doen van 9 kilometer. Heen wind tegen en terug dan wat meer wind mee. Dat is natuurlijk heel fijn. Toch is de training van gisteren wel weer te merken. Maar vandaag hoeven we alleen maar rustig te lopen, een beetje de doorbloeding in de benen verhogen zodat de verzuring van de dag ervoor afgevoerd wordt!
Toch lekker om weer vooruit te kunnen kijken en rustig weer op te kunnen bouwen.
Maandag lekker gezwommen met een heel aantal loopgroepleden. De arme andere zwemmers wist niet wat voor 'loop' invasie het zwembad in kwam. Mogelijk dat dit de spieren wel weer even wat losser maakte.
Dinsdag 7 januari lekker op de fiets naar het werk. Terug zou ik forse wind tegen hebben, kracht 5 á 6 maar wel droog. Tenminste zo had ik het weer bericht geïnterpreteerd. Maar dat viel tegen toen ik om 17.20uur de praktijk in Groningen verliet. Het regende. Dus rainlegs aan. Dat beschermd de bovenbenen nog iets tegen de natte en koude. Maar ik was nog geen 5 minuten onderweg of ik was al nat. En daarna gingen de sluizen open en de windturbines aan(tenminste zo voelde het). Ik werd als een speelgoedpoppetje over het fietspad van links naar rechts getrokken door de wind. De helm brak gelukkig de harde regen die voelde als hagelstenen door de harde wind. Pfiew, nog niet eerder zulke heftig weer meegemaakt op de fiets. Maar ik moest nog 15 kilometer dus er zat niks anders op als doortrappen. Gelukkig waren de laatste vijf kilometer iets vriendelijker met minder regen en wind. Volgende keer misschien toch de auto weer mee? Ach het is net zo als met hardlopen; als je thuis bent en hebt gefietst heb je er eigenlijk nooit spijt van, maar als je met de auto gaat en het was best redelijk weer dan heb je wel spijt.
Woensdag 8 januari: Tijdens de training natuurlijk nog even de loop in de Wilp geëvalueerd. Het bleek dat andere lopers dit jaar ongeveer twee minuten langzamer waren dan vorig jaar door de wind. Dat is natuurlijk fijn om te horen. Al denk ik dat het doel, binnen de 45 minuten lopen, nog een behoorlijke uitdaging gaat worden. Wanneer we die uitdaging weer aangaan is nog niet vast gelegd. Het doel voor de komende tijd is voor mij het aantal kilometers uitbreiden. Zodat er in Leek weer een halve marathon gelopen kan worden. Eigenlijk wil S. daarvoor nog een snelle tien. Dus vermoedelijk moet ik mijn doelen splitsen. Mmm, stof tot nadenken.
Donderdag 9 januari: Vandaag op tijd thuis van het werk dus er voor gekozen om weer eens een rondje Zevenhuizen duurloopje te doen van 9 kilometer. Heen wind tegen en terug dan wat meer wind mee. Dat is natuurlijk heel fijn. Toch is de training van gisteren wel weer te merken. Maar vandaag hoeven we alleen maar rustig te lopen, een beetje de doorbloeding in de benen verhogen zodat de verzuring van de dag ervoor afgevoerd wordt!
Toch lekker om weer vooruit te kunnen kijken en rustig weer op te kunnen bouwen.
zaterdag 4 januari 2014
De WILP..........
En dan is het zover de dag dat we 'mogelijk' een pr gaan lopen. Echter hoor ik net voor de loop wel een aantal puntjes waardoor de kleine kans dat het doel al gehaald gaat worden nog verder verkleint wordt. Het blijkt namelijk dat deze loop een goede honderd meter langer is dan 10 kilometer en dat er toch best wat wind staat. Als je natuurlijk snel genoeg bent dan doe je die honderd meter erbij. Maar als de kans al klein is dat het doel gehaald wordt is honderd meter nogal veel.
Weer: graad of 8 en wind.
Parcours: 10125meter
Soort: asfalt, lange rechte stukken in open terrein.
Voorbereiding: een kleine drie weken specifiek gericht op deze 10km., twee weken geleden voor het eerst weer tien kilometer achter elkaar hardgelopen (ivm. blessure daarvoor drie maanden niet!)
Gevoel voor de loop: benen zijn goed(voelen niet meer zwaar), tijdens de warming-up gevoelig in de voet maar dat trekt weg.
1e km.: het is bij de start best druk, ik heb het idee dat ik me steeds klem loop en moet inhouden. M heeft besloten om mij en S. te begeleiden dus dat is fijn. Volgens hem gaat het tempo wel goed. Mijn gevoel zegt dat dit te makkelijk gaat. Dit kan geen PR worden.
2e km.: Het gevoel van de eerste km. blijft. Ik spiek op mijn horloge en zie dat we te langzaam gaan. M. zegt dat het goed komt omdat we nu tegen de wind in hebben. Hij speelt windvanger, al is hij daar eigenlijk te smal voor(of wij te breed). Ik vertrouw op zijn oordeel en besluit deze loop niet volgens mijn eigen plan te lopen maar me te laten leiden. De voorbereiding was eigenlijk te kort dus we zien wel waar het schip strand.
3e km.: We halen een andere dame in die probeert aan te sluiten bij onze trein. Dat lukt eerst wel. Als die me er straks in de laatste kilometers maar niet uit loopt!
4e km.: We zijn ondertussen gedraaid en krijgen meer wind mee. Nu snap ik waarom M. in de 2e km. zei dat het wel goed kwam. Hij gaat namelijk versnellen(ons tempo is voor hem eigenlijk ook veel te langzaam), ik merk dat ik niet goed kan volgen. Als mijn benen op de cruise controle staan is het lastig om ineens even een kilometer per uur erbij te doen. S. heeft hetzelfde probleem en meld dit waardoor M. zich weer aanpast.
5e km.: Oké het is duidelijk een PR zit er vandaag niet in. Gewoon lekker uitlopen en die dame achter me houden.
6e km.: Nu weet ik weer waarom ik niet van die 10km. hou. Je moet zo hard lopen ;) .
7e km.: Er zijn wat heren die al een tijdje meelopen maar nogal zwaar ademen. Ik probeer er niet op te letten maar merk dat ik moeite heb me op mezelf te blijven concentreren. S. heeft nog energie en ik zeg dat hij voor zichzelf moet gaan. Bij mij word het hem niet meer.
8e km.: S. is naar voren gelopen en M. bij mij gebleven de tussenafstand blijft gelijk al probeert M. de afstand nog dicht te lopen. Ik ga dit niet doen omdat het niet goed voelt. M. houd in en blijft bij mij.
9e km.: Pfiew nog even doorbijten. Geen idee van tijd, maar wel dat de ademhaling de beperkende factor is. Geen pijn, geen verzuurde benen alleen een beetje weinig lucht.
10e km.: Echt versnellen zit er niet meer in. De laatste 50 meter wel iets versnellen. Maar dat is meer show. Die paar seconden maakt echt niet meer uit. Gelukkig deze tien zit er weer in!
46.45 en een tweede prijs bij de dames is natuurlijk altijd leuk.
Jammer dat het doel niet bereikt is. Dat was met mijn voorbereiding ook niet mogelijk. Wel fijn gelopen verder. En geen pijntjes(of is dat adrenaline?), over een paar dagen zullen we het weten.
Gevoel achteraf en leer punten voor de volgende 10km.: Ik heb in het eerste deel niet voldoende snelheid gemaakt. Mijn eigen opbouw is meer starten met de flow-mee en dan het tempo vast houden wat goed voelt en doorgaan. Nu was dit aan het begin voor mij te laag, ik hield te veel in. Mogelijk dat ik dan verderop vermoeider was geweest, dat zullen we niet weten. Maar ik liep niet zoals mijn opbouw normaal is. Is niet erg. Is goed om te merken wat bij je past en volgende keer te kijken of dit inderdaad klopt. In het tweede deel wel alles gegeven. Maar daar komt de beperking van te weinig voorbereidingskilometers.
Conclusie: Gewoon lekker blijven lopen!
Weer: graad of 8 en wind.
Parcours: 10125meter
Soort: asfalt, lange rechte stukken in open terrein.
Voorbereiding: een kleine drie weken specifiek gericht op deze 10km., twee weken geleden voor het eerst weer tien kilometer achter elkaar hardgelopen (ivm. blessure daarvoor drie maanden niet!)
Gevoel voor de loop: benen zijn goed(voelen niet meer zwaar), tijdens de warming-up gevoelig in de voet maar dat trekt weg.
1e km.: het is bij de start best druk, ik heb het idee dat ik me steeds klem loop en moet inhouden. M heeft besloten om mij en S. te begeleiden dus dat is fijn. Volgens hem gaat het tempo wel goed. Mijn gevoel zegt dat dit te makkelijk gaat. Dit kan geen PR worden.
2e km.: Het gevoel van de eerste km. blijft. Ik spiek op mijn horloge en zie dat we te langzaam gaan. M. zegt dat het goed komt omdat we nu tegen de wind in hebben. Hij speelt windvanger, al is hij daar eigenlijk te smal voor(of wij te breed). Ik vertrouw op zijn oordeel en besluit deze loop niet volgens mijn eigen plan te lopen maar me te laten leiden. De voorbereiding was eigenlijk te kort dus we zien wel waar het schip strand.
3e km.: We halen een andere dame in die probeert aan te sluiten bij onze trein. Dat lukt eerst wel. Als die me er straks in de laatste kilometers maar niet uit loopt!
4e km.: We zijn ondertussen gedraaid en krijgen meer wind mee. Nu snap ik waarom M. in de 2e km. zei dat het wel goed kwam. Hij gaat namelijk versnellen(ons tempo is voor hem eigenlijk ook veel te langzaam), ik merk dat ik niet goed kan volgen. Als mijn benen op de cruise controle staan is het lastig om ineens even een kilometer per uur erbij te doen. S. heeft hetzelfde probleem en meld dit waardoor M. zich weer aanpast.
5e km.: Oké het is duidelijk een PR zit er vandaag niet in. Gewoon lekker uitlopen en die dame achter me houden.
6e km.: Nu weet ik weer waarom ik niet van die 10km. hou. Je moet zo hard lopen ;) .
7e km.: Er zijn wat heren die al een tijdje meelopen maar nogal zwaar ademen. Ik probeer er niet op te letten maar merk dat ik moeite heb me op mezelf te blijven concentreren. S. heeft nog energie en ik zeg dat hij voor zichzelf moet gaan. Bij mij word het hem niet meer.
8e km.: S. is naar voren gelopen en M. bij mij gebleven de tussenafstand blijft gelijk al probeert M. de afstand nog dicht te lopen. Ik ga dit niet doen omdat het niet goed voelt. M. houd in en blijft bij mij.
9e km.: Pfiew nog even doorbijten. Geen idee van tijd, maar wel dat de ademhaling de beperkende factor is. Geen pijn, geen verzuurde benen alleen een beetje weinig lucht.
10e km.: Echt versnellen zit er niet meer in. De laatste 50 meter wel iets versnellen. Maar dat is meer show. Die paar seconden maakt echt niet meer uit. Gelukkig deze tien zit er weer in!
46.45 en een tweede prijs bij de dames is natuurlijk altijd leuk.
Jammer dat het doel niet bereikt is. Dat was met mijn voorbereiding ook niet mogelijk. Wel fijn gelopen verder. En geen pijntjes(of is dat adrenaline?), over een paar dagen zullen we het weten.
Gevoel achteraf en leer punten voor de volgende 10km.: Ik heb in het eerste deel niet voldoende snelheid gemaakt. Mijn eigen opbouw is meer starten met de flow-mee en dan het tempo vast houden wat goed voelt en doorgaan. Nu was dit aan het begin voor mij te laag, ik hield te veel in. Mogelijk dat ik dan verderop vermoeider was geweest, dat zullen we niet weten. Maar ik liep niet zoals mijn opbouw normaal is. Is niet erg. Is goed om te merken wat bij je past en volgende keer te kijken of dit inderdaad klopt. In het tweede deel wel alles gegeven. Maar daar komt de beperking van te weinig voorbereidingskilometers.
Conclusie: Gewoon lekker blijven lopen!
Abonneren op:
Reacties (Atom)