Strongman run, bloed geven en het effect op de weerstand ....

Wat voelde dat goed na de Strongmanrun. De eerste dag was er energie te over. Op dinsdag ben ik vervolgens bloed gaan geven bij Sanquin. Behalve dat het een beetje een haastige gift werd in verband met de enorme drukte op de weg ging dit prima. Alleen vanaf woensdag erg moe. Vrijdag en zaterdag studie in Amersfoort kwam er steeds meer verkoudheid bij. Zou ik dan toch de verkoudheid van één van mijn cliënten overgenomen hebben nu mijn weerstand schijnbaar wel een hele grote dreun had gehad? Normaal heb ik er geen last van. Maar tijdens een goede 9km. hardlopen in Amersfoort merkte ik al dat eigenlijk helemaal niet fit was. Zaterdags werd dit alleen maar erger. 
Zondag was dan mijn 'ziek' zijn dag; spierpijn, hoofdpijn, warm, moe enz. beetje bank hangen, huis schoonmaken en wat studeren. Jammer genoeg dus echt niet fit genoeg voor een duurloop.
Maandag weer aan het werk. De spierpijn was alweer weg en ik kon aan het eind van de middag ook wel weer een klein rondje hardlopen.
Echter was vervolgens mijn stem 'weg'. Wat erg onhandig is als je veel moet praten voor het werk. Toch de dinsdag vol gebracht en woensdag gewoon getraind. Lekker rustig voor de anderen die het maar wat grappig vonden dat ik nauwelijks iets terug zei.

Nu zijn we op vrijdag..... en ik heb de stem nog niet weer gevonden. Geduld, geduld en misschien toch meer 'praat' rust???
Gelukkig lukt het hardlopen wel. Ik heb wat minder lucht maar morgen maar weer eens een duurloopje proberen.

Strongmanrun 2013

De nacht van zaterdag 7-9 op zondag 8-9 was nat, erg nat. In de ochtend regende het nog steeds bij het opstaan. Gezien de droogte van de laatste weken was ik benieuwd welk effect dit op het parcours zou hebben. Aangezien ik eigenlijk niet wist wat ik moest verwachten kon ik hier al helemaal geen idee over hebben. 
Na het ontbijt in de auto gestapt en door de regenbuien richting Hellendoorn. De reen was soms zo hard dat de radio niet verstaanbaar was. Maar om 11.15uur zou het bi Hellendoorn droger worden. Daar aangekomen was de parkeerplaats die ik uitgekozen had gesloten ivm. de regenval. Wel was er nog een parkeervak vrij. Ik moest vervolgens wel 15 minuten lopen. Maar ach was is een kwartiertje wandelen door de regen met een paraplu.

Vervolgens mensen veel mensen, gras, modder, muziek, sfeer, drukte, dit leek ondanks de regen best gezellig en gemoedelijk. Om 11.15uur werd het inderdaad droog. Na wat overleg met anderen over het parcours kwamen er meer zenuwen, kunnen we dit?, is dit leuk?, waarom doen we dit eigenlijk?. Toch maar een lange broek aan voor bescherming ipv. een korte.

Toen naar het startvak. Een vak voor 8000 mensen! Wat een sfeer, wat een muziek, wat een mensen, getraind en minder getraind. De laatste drie nummers, het startschot en dan... dan sta je nog 10 minuten huje op mutje naar de start te trippelen. Vervolgens gezellig in rijtje van honderden over de bospaden om in de file te komen voor de 1e hindernis. Oké als de hele loop zo word dan hebben we rust genoeg. Over heuveltjes heen, zeecontainers, een schutting van 1.90m. , schuttingen van 1,10m. , onder netten door, door water en modder, beklimmingen door zeer mul zand om weer naar beneden te huppelen en dit nog vier keer te herhalen. Dit alles op drukke paden, via de zijkanten wat inhalen en vooral bij het water wel 5 minuten wachten tot je er tussendoor kan. Aan het eind van de 1e ronde nog een paar venijnige hindernissen met stroom, op de buik door de modder, de brandweerpaal en het modderbad. Dit is toch best leuk. En dan komt er eindelijk ruimte om gewoon lekker te lopen. over de bospaden, boomstronken, door de plassen water, over de heide(best zonde die gaat net bloeien) en weer verder door een rioolbuis met modder. De wachttijden voor de hindernissen zijn nu gelukkig een stuk minder. Veel mensen inhalen maar ook steeds meer die in hetzelfde tempo lopen. Steeds meer mannen en minder vrouwen om me heen. 
De vermoeidheid wordt ook wel wat voelbaar. Maar zodra je moe wordt van het lopen komt er een hindernis en als de armen moe worden komt er meestal wel weer een stuk hardlopen. 
Dan weet je dat het nog een paar kilometer is, alle het publiek, de deelnemers, het gemoedelijke en elkaar helpen oftewel de sfeer is GEWELDIG!

De Finish komt in zicht nog één modderpad en dan na een dikke 18km, 31 hindernissen en 2uur en 20 minuten nadat ik de start over schuifelde, ren ik over de Finish! Wauw dit was wel super leuk!

Aangezien ik voor mijn werk Fysius liep gewacht op mijn collega's. Eén was eerder gestart en net voor mij binnen(5 sec. in mijn voordeel). De anderen hebben langer van de run genoten(anderhalf uur langer!). 
Na een lekkere douche nog even nagenoten van de super sfeer en het voldane gevoel. En die glimlach.... die zat de rest van de dag vast op mijn gezicht!

Volgend jaar weer?... wie weet!

Nog 2 nachtjes en dan ....... Strongman Run!!!!

De strongmanrun... hoe train je voor zoiets. Mijn ideaal zou duurtraining in combinatie met wat meer explosiviteit en kracht zijn. Helemaal als er foto's verschijnen van stellages van meer dan 6 meter hoog of een paar meter apen hang boven een zwembad. 

In werkelijkheid is er vooral op duur getraind. Waarbij de laatste twee weken een mengeling is geworden van hardlopen en mountainbiken:
26 aug./ 28 aug. / 31 aug./ 2 sept./ 4 sept/ 6 sept. hardlopen wisselende afstanden tussen 8 km. en 23 km. Voornamelijk duurlopen(enkele interval) met een snelheid tussen de 11km/u. en 13 km/u. (intervals tot ong. 14 km/u.)

27 aug./ 29 aug./ 1 sept./ 3 sept(wielrennen naar het werk)/ 5 sept. gemountainbiked gemiddeld anderhalf uur.

Krachttraining is voornamelijk misgelopen omdat de duim nog niet volledig hersteld is. Dus nu word het spannend of ik de 18km. met hindernissen een beetje vol ga houden. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in en ben benieuwd wat er op mijn pad komt!