Na het ontbijt in de auto gestapt en door de regenbuien richting Hellendoorn. De reen was soms zo hard dat de radio niet verstaanbaar was. Maar om 11.15uur zou het bi Hellendoorn droger worden. Daar aangekomen was de parkeerplaats die ik uitgekozen had gesloten ivm. de regenval. Wel was er nog een parkeervak vrij. Ik moest vervolgens wel 15 minuten lopen. Maar ach was is een kwartiertje wandelen door de regen met een paraplu.
Vervolgens mensen veel mensen, gras, modder, muziek, sfeer, drukte, dit leek ondanks de regen best gezellig en gemoedelijk. Om 11.15uur werd het inderdaad droog. Na wat overleg met anderen over het parcours kwamen er meer zenuwen, kunnen we dit?, is dit leuk?, waarom doen we dit eigenlijk?. Toch maar een lange broek aan voor bescherming ipv. een korte.
Toen naar het startvak. Een vak voor 8000 mensen! Wat een sfeer, wat een muziek, wat een mensen, getraind en minder getraind. De laatste drie nummers, het startschot en dan... dan sta je nog 10 minuten huje op mutje naar de start te trippelen. Vervolgens gezellig in rijtje van honderden over de bospaden om in de file te komen voor de 1e hindernis. Oké als de hele loop zo word dan hebben we rust genoeg. Over heuveltjes heen, zeecontainers, een schutting van 1.90m. , schuttingen van 1,10m. , onder netten door, door water en modder, beklimmingen door zeer mul zand om weer naar beneden te huppelen en dit nog vier keer te herhalen. Dit alles op drukke paden, via de zijkanten wat inhalen en vooral bij het water wel 5 minuten wachten tot je er tussendoor kan. Aan het eind van de 1e ronde nog een paar venijnige hindernissen met stroom, op de buik door de modder, de brandweerpaal en het modderbad. Dit is toch best leuk. En dan komt er eindelijk ruimte om gewoon lekker te lopen. over de bospaden, boomstronken, door de plassen water, over de heide(best zonde die gaat net bloeien) en weer verder door een rioolbuis met modder. De wachttijden voor de hindernissen zijn nu gelukkig een stuk minder. Veel mensen inhalen maar ook steeds meer die in hetzelfde tempo lopen. Steeds meer mannen en minder vrouwen om me heen. De vermoeidheid wordt ook wel wat voelbaar. Maar zodra je moe wordt van het lopen komt er een hindernis en als de armen moe worden komt er meestal wel weer een stuk hardlopen.
Dan weet je dat het nog een paar kilometer is, alle het publiek, de deelnemers, het gemoedelijke en elkaar helpen oftewel de sfeer is GEWELDIG!
De Finish komt in zicht nog één modderpad en dan na een dikke 18km, 31 hindernissen en 2uur en 20 minuten nadat ik de start over schuifelde, ren ik over de Finish! Wauw dit was wel super leuk!
Aangezien ik voor mijn werk Fysius liep gewacht op mijn collega's. Eén was eerder gestart en net voor mij binnen(5 sec. in mijn voordeel). De anderen hebben langer van de run genoten(anderhalf uur langer!).
Na een lekkere douche nog even nagenoten van de super sfeer en het voldane gevoel. En die glimlach.... die zat de rest van de dag vast op mijn gezicht!
Volgend jaar weer?... wie weet!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten