Wat voelde dat goed na de Strongmanrun. De eerste dag was er energie te over. Op dinsdag ben ik vervolgens bloed gaan geven bij Sanquin. Behalve dat het een beetje een haastige gift werd in verband met de enorme drukte op de weg ging dit prima. Alleen vanaf woensdag erg moe. Vrijdag en zaterdag studie in Amersfoort kwam er steeds meer verkoudheid bij. Zou ik dan toch de verkoudheid van één van mijn cliënten overgenomen hebben nu mijn weerstand schijnbaar wel een hele grote dreun had gehad? Normaal heb ik er geen last van. Maar tijdens een goede 9km. hardlopen in Amersfoort merkte ik al dat eigenlijk helemaal niet fit was. Zaterdags werd dit alleen maar erger.
Zondag was dan mijn 'ziek' zijn dag; spierpijn, hoofdpijn, warm, moe enz. beetje bank hangen, huis schoonmaken en wat studeren. Jammer genoeg dus echt niet fit genoeg voor een duurloop.
Maandag weer aan het werk. De spierpijn was alweer weg en ik kon aan het eind van de middag ook wel weer een klein rondje hardlopen.
Echter was vervolgens mijn stem 'weg'. Wat erg onhandig is als je veel moet praten voor het werk. Toch de dinsdag vol gebracht en woensdag gewoon getraind. Lekker rustig voor de anderen die het maar wat grappig vonden dat ik nauwelijks iets terug zei.
Nu zijn we op vrijdag..... en ik heb de stem nog niet weer gevonden. Geduld, geduld en misschien toch meer 'praat' rust???
Gelukkig lukt het hardlopen wel. Ik heb wat minder lucht maar morgen maar weer eens een duurloopje proberen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten