'Revalidatie' weekje vervolg

Afgelopen week op woensdag met de training mooi achteraan meegelopen. Het is lastig om rustig te doen terwijl en nauwelijks klachten zijn. Maar de wijsheid neemt het gevoel nu maar even over en zo spreek ik ook een keer andere mensen tijdens de training dan normaal.

Deze week een keer extra de racefiets voor een rondje Onlanden gepakt. En zowaar lijk ik toch al iets vlotter te gaan met de fiets. Dus dat is wel fijn.

Zaterdagochtend voor een tentamen naar Amersfoort. In de middag afgesproken met wat trainingsgenoten voor een duurloopje. Aangezien het tentamen uitliep en er file was op de terugweg had ik nauwelijks tijd om me thuis om te kleden en met één glas water hup de deur uit voor 'het duurloopje'. Ach we zouden 15 á 18km. doen dat moest wel lukken. De eerste vier kilometer was ik enorm druk door de adrenaline van het tentamen en door het gerace om op tijd te komen. Maar na 4,5km. was de energie ineens weg. Het voelde als een echte energie dip, maar gewoon rustig doorgaan. De spanning van de ochtend neemt altijd veel energie en ik liep juist om die stress kwijt te raken en nieuwe energie te krijgen. 
Echter tijdens de route een kregen we de keuze, links is 15 km. rechtsaf 2 á 3 kilometer langer. Ondanks dat S. liever 15km. deed omdat we geen water mee hadden zou 18km. toch ook wel lukken? 
Maar die 18km. zat er al bijna in toen we het extra lusje hadden gemaakt! En de zon die brandde, overal heerlijk water in de sloten en kanaaltjes. Maar nergens water om te drinken. Met enig gezeur en gemopper verder gelopen. Na 21km. een meneer om water gevraagd omdat we nog niet thuis waren en alle drie al een aantal kilometers op ons tandvlees liepen! Na de korte stop rustig op gang komen en de laatste dikke vier kilometers afgelegd. Tja wat zou dit voor effect hebben op de knie?
In eerste instantie niet want ik was compleet uitgeteld. Pas na een glas cola in de avond kwam ik weer een beetje bij.
De wijze les? Of je weet hoelang de route is of neem water mee op warme dagen boven de 20km. afstand! En drink overdag voldoende indien de situatie dit toestaat ;) . 

Op zondag was de knie wat stug. Geen spierpijn maar een beetje anders stijf. Dat trok gelukkig snel weg en in de ochtend lekker gemountainbiked. In de avond een stukje gewandeld. Maar hardlopen is toch fijner. Want dan 10 á 15 minuten wordt de knie gevoelig. Mmm ik dacht zelf dat het eigenlijk best goed vooruit ging maar dit is dan toch wel een beetje jammer.

Rustig 'revalidatie' weekje

Maandag 12 mei: voorzichtig de core oefeningen gedaan en dat ging prima behalve het touwtje springen. Dan beweeg je te veel in de strekking van de knie en dat is gevoelig. 

Woensdag 14 mei: Aangezien interval training nu mogelijk nog te belastend is voor de knie een duurloopje door de natuur gedaan(12km op 11km/u.). Het hardlopen gaat prima maar als ik bij thuiskomst de knie moet strekken tijdens uitwandelen dan is het erg gevoelig. Dus ergens gaat het nog niet 100%.

Dinsdag, donderdag en vrijdag lekker naar het werk gefietst met de racefiets omdat het hardlopen toch wat belastend lijkt. Het enigste is dat het tegen de wind in wel wat gevoelig is aan de knie maar verder gaat fietsen beter dan hardlopen. 

Zaterdag 17 mei: Vandaag afgesproken met een aantal heren van de loopgroep om een rustige duurloop te doen. Omdat het mooi voorjaars weer was hebben we ook echt rustig aan gedaan 10 km/u. Dit ging de eerst 14km. prima en daarna werd de knie wat gevoelig. Maar uiteindelijk toch een mooi 18km. gelopen.

Zondag 18 mei: 's morgen op tijd een afspraak in Groningen. Dus lekker op de racefiets naar Groningen. Echter kwam ik er na 10km. achter dat ik mijn knie niet getaped had. Tja 's morgens had ik nergens last van maar na 10km. fietsen natuurlijk wel. Gelukkig was de afspraak bij een collega die wel een stukje tape had. Daarna via Oostwold, richting Lettelbert, richting Hoogkerk en door de Onlanden naar Roderwolde en terug naar huis. Toch een nog een dikke 47km. gefietst. 
De tape hielp, want ik had geen last meer van de knie. De blauw verkleuring is ondertussen opgelost, alleen een kwartiertje na het sporten komt een kleine verdikking op de knieschijf die meestal twee uren later ook alweer weg is. 
Conclusie: nog maar even een weekje rustig aan blijven doen en hopen dat ik dan straks voldoende tijd nog heb om weer een beetje op te trainen voor de Run van Roden.

Knie casus?

Woensdag 7 mei: vandaag een andere startplaats voor de training. Daarbij niet nagedacht dat dit verder lopen is. Dus eigenlijk te laat van huis waardoor de eerste 3,5 km. op 13,5km/u gelopen zijn. Dat is toch wel wat snel voor een warming-up!

Vervolgens met de groep naar een mooi grindpad om een vennetje gegaan om daar 11 keer een snelle minuut met 30sec. pauze te doen. Daarna stonden echter nog een aantal 750-800metertjes op 10km. tempo op het programma. Dit ging eigenlijk na het eerste rondje relatief makkelijk op voldoende tempo. Dus eigenlijk zomaar ineens een fijne training met uiteindelijk het grootste gedeelte van de training ook op tempo gelopen.

Naar huis toch maar even rustig uitgelopen.

Donderdag 8 mei: omdat het buiten toch wel erg vochtig is(lees constant regent) besloten ik vandaag de Core-stability te trainen, binnen. Dit ging eigenlijk zonder aanmerkingen tot ik na een grond oefening opstond en er iets knapte in de knie. Er gebeurde eigenlijk niks bijzonders en daarom gaf ik er weinig aandacht aan. Echter binnen 2 minuten was er aan de buitenonderzijde van de knie een eitje van vocht ontstaan en kon ik niet meer met die knie op de grond steunen. Staan ging verder prima dus geprobeerd de laatste oefeningen af te maken.

En toen was ik dus ineens een knie-casus voor mijzelf. Aangezien zaterdag op de opleiding de knie behandeld werd was dit wel heel toepasselijk.

Op vrijdag avond was er eigenlijk geen extra vocht in de knie meer alleen een merkwaardige blauw verkleuring vanaf de binnen bovenzijde, net onder de knieschijf langs richting de buiten onderzijde van de knie. 

Zaterdag 10 mei: Na enkele testen en beredenaties is het niet geheel duidelijk wat er geknapt is. Kruisband en meniscus letsel lijkt onwaarschijnlijk. Maar wat het wel precies is, is ook niet duidelijk. Vermoedelijk is het ‘onschuldig’ en zijn het wat vezels van de rectus femoris(Quadriceps) die langs de binnen zijde van de knieschijf lopen en onder de knie aanhechten. Het kan ook nog een band(ligament collaterale mediale) aan de binnen zijde van de knie zijn. Maar gezien de locatie, mate van pijn(laag) en geen stijfheid ga ik hier eerst niet van uit. Morgen maar even een duurloopje met afsnij mogelijkheden proberen.

Zondag 11 mei: Vandaag op tijd vertrokken. Als ik voor de verkeerslichten bij Peize moet wachten voel ik dat het lichaam moe is en weinig fut heeft, de knie gaat prima. Als ik weer aan het lopen ben gaat het verder ook prima en na een half uur ben ik lekker in het ritme gekomen. Door de weilanden via Roderwolde naar Leek. De knie voelt ondertussen iets ‘raar’. Het is geen pijn maar hij is wel aanweziger als normaal. Het laatste stukje door het bos lekker beschutting van de bomen tegen de regen. Bij thuiskomst lijkt de knie iets dikker maar naar een uur is dat weer weg. Duidelijk is ook dat de verkleuring die eerst duidelijk een locatie had nu al vager begint te worden en gaat zakken:

Dus komende week maar even pas op de plaats en kijken of het inderdaad een paar onschuldige spier/peesvezels zijn die zonder echte aanleiding gescheurd zijn. 

Een snelle kilometer en krachttraining

woensdag 30 mei: Nog net optijd zie ik toevallig dat we baantraining hebben. Omdat ik bij de stagedag eerder weg mag kan ik de training halen. Op het programma staat een snelle kilometer en nog wat 800jes. We moeten van te voren aangeven hoe lang we erover doen. Aangezien mijn hersenen de rest van de dag hard gewerkt hebben kan ik eigenlijk niks zinnigs bedenken of berekenen en sluit bij een tweetal aan waarvan ik denk dat ik ze bij kan houden. In de eerst ronde loop ik achteraan en merk ik dat de dame voor me de aansluiting met de kopman kwijt dreigt te raken en ik me iets inhoud. Ik besluit in de bocht even te versnellen naar hem toe. Niet echt een geschikte locatie voor een inhaal actie maar ik wil niet nog honderd meter wachten en me in moeten houden. Het tempo is prima bij te houden. Het laatste rechte stuk kom ik naast de kopman maar wil hem niet voorbij omdat hij de hele tijd voorop gelopen heeft. Daarom moedig ik hem aan er een tandje bij te doen en samen passeren we de finish. 
De 800jes daarna gaan redelijk. Ik krijg wat moeite om de twee lopers bij te houden waar ik het 1000je mee liep. Maar het blijkt dat ze elke serie ook iets harder gaan. 
Voor mij was het voldoende voor vandaag zo. Een drukke week met werk, studie, stage en sollicitatie wat veel stress geeft en waardoor ik eigenlijk erg moe ben. Mijn tijd om weer voluit te training komt wel weer.

zaterdag 3 mei: vandaag afgesproken voor krachttraining bij de Hunebedden. 20 min. heen gelopen en daar een uur krachttraining. Squatten met sandbags, Lunges, opdrukken, Jumping -Jacks, kattlebelt versleppen en tillen enz. Even hele andere spieren aan het werk zetten. Sommige oefeningen zijn wel even vermoeiend maar ik merk dat ik voldoende rust tussendoor heb voor het volgende onderdeel komt. Op de terugweg merk ik overigens wel dat er toch meer verzuring is dan tijdens het bezig zijn. Na 20 min. lopen weer lekker thuis. 

zondag 4 mei: Waarschijnlijk was het niet de 40 minuten hardlopen of 1uur20 min racefietsen van gisteren dat de spierpijn geeft maar eerder de krachttraining. Vooral de schouder en rug zijn wat zuur. In de ochtend geprobeerd dit eruit te lopen. Alleen het rondje in mijn hoofd was wat langer dan ik in de planning had. Na 6 kilometer kwam ik een medeloper van de loopgroep tegen en samen hebben we nog 12kilometer gelopen. Bij thuiskomst voelen de spieren niet echt losser. Mmm toch maar beetje rust geven. Alhoewel het huis en de tuin ook nog even schoon moeten ....