Maandag was nog een afbouwdag met sinaasappelsap en tomatensap. Ik ben redelijk verbaasd dat er geen trek gevoel is. Het gaat eigenlijk best wel. Het water is niet geweldig maar verder is het wel oke.
Dinsdag de eerste vastendag alleen 450ml sinaasappelsap verdeelt over de gehele dag. In de ochtend werken dan een uurtje thuis en dan weer verder werken tot in de avond.
Woensdag merk ik dat ik wat geiriteerd ben. Of dit toch komt door weinig voeding of misschien doordat ik bovenop de 46 á 47 uur van deze week nog even 3 á 4 uur extra moet weet ik niet. Het sporten gaat opzich goed. Wat dat betreft valt het me nog mee. De tomatensap is koud niet echt te drinken maar warm wel te doen.
Donderdag is de derde vastendag. Ik zag er tegen op om daarnaast 13 uren te werken. Opzich gaat het begin van de dag nog, aan het eind is concentreren lastig.
Op vrijdag mag ik weer opbouwen, het lijf voelt wel wat moe maar opzich nog geen trek alleen met dat water ben ik wel een beetje klaar mee. Het werk gaat aardig en na het middag eten komt er ook een boost met energie die ervoor zorgt dat de laatste uren uiteindelijk best goed gaan. Het hardlopen valt tegen. Ik had er veel zin in maar de darmen spelen op.
Zaterdag gaat daarentegen het hardlopen best goed. De hartslag is niet goed te volgen omdat de band steeds zakt. Een probleem dat ik eerder deze week ook had. Het gewicht neemt gestaag af, een kleine 3 kilo is er af. Het is heerlijk om weer sla en pistache nootjes te mogen eten. Wel lonkt het eind. Gewoon weer kunnen doen wat je wilt wanneer je het wilt binnen de grenzen die mogen. Enorm gemotiveerd om met minder suiker en zonder geraffineerde suikers te koken.
Op zondag gaat het hardlopen erg slecht, na 4 kilometer kan ik het niet volhouden om de hartslag boven de 130 te houden en besluit iets rustiger te lopen. De spieren voelen moe en leeg. Er is geen spierpijn tijdens bewegen maar wel gevoelige armen en benen op aanraking. In de middag komt er ook een dip in de energie. Daarom heel rustig aan gedaan.
Morgen de laatste opbouwdag, de laatste keer drie flesjes water met poeder. En daarna zelf verder. Leuk en lastig. De kerst voor de deur en het advies komende week goed aan de richtlijnen te houden. Geen kerststol, suikerbrood, krentenbrood, ijs, sausjes ed.
En natuurlijk het sporten weer oppakken, want een half uur hardlopen en fietsen verveeld ondertussen wel.
zondag 20 december 2015
zondag 13 december 2015
Sportvasten de voorbereiding en het begin
Een aantal weken geleden ben ik in gesprek gekomen met een diëtist. Ik ben niet echt gericht op voeding maar denk wel dat het bij kan dragen bij het hardlopen. En daarom had ik besloten om het sportvasten te proberen. Dit is een tijd geleden al een soort hype geweest die ik aan me voorbij heb laten gaan maar nu ben ik wel geïnteresseerd.
Even kort ter introductie: Het is een methode die zich richt op het beïnvloeden van de stofwisseling zodat er een switch plaats vindt van suiker- naar vetverbranding. De dagelijkse voordelen hiervan zouden een fitter, slanker en vitaler lichaam zijn. Voor het hardlopen zou daarnaast het uithoudingsvermogen toenemen. Wel weet ik dat het niet bij iedereen zo geweldig aanslaat als op sommige plekken staat. Maar dan is het nog een goede manier om het voedingspatroon te verbeteren en de suiker consumptie te verminderen.
De afgelopen twee weken was ik daarom alvast bezig om de suikers uit huis te bannen. Niet dat dat enorm was. Maar er was wel chocola, chrunchy voor in de yoghurt, borrelnootjes, pindakaas enz. in huis. Dat is er nu niet meer.
Gisteren was dag één waarin afgebouwd wordt. Daarbij stond er in de ochtend fruit en sinaasappel op het menu en later nog een salade en gewokte groente. Daarnaast moet er water(500ml) met een poeder 3x daagse gedronken worden. Dit smaakt niet heel lekker maar met wat oefenen is er een tactiek om het toch goed drinkbaar te maken.
De tweede dag(vandaag) is er in de ochtend weer fruit en wat sinaasappelsap, in de middag gewokte groente en in de avond wat groentesoep. Het opdrinken wat het water met poeder gaat al iets beter. Elke dag moet er 30 minuten gesport worden. Dat ging vandaag nog prima. De rest van de dag voel je wel dat je minder eet dan normaal maar meer omdat je wat leeg bent van binnen dan dat ik echt heel veel trek heb. Vandaag is het nog weekend en heb ik verder niet heel veel gedaan.
Morgen begint de werkweek en staat er geen vast voedsel meer op het menu. Wel moet er gewoon 12-13 uren gewerkt worden. Dus we zullen zien hoe me dat af gaat....
Even kort ter introductie: Het is een methode die zich richt op het beïnvloeden van de stofwisseling zodat er een switch plaats vindt van suiker- naar vetverbranding. De dagelijkse voordelen hiervan zouden een fitter, slanker en vitaler lichaam zijn. Voor het hardlopen zou daarnaast het uithoudingsvermogen toenemen. Wel weet ik dat het niet bij iedereen zo geweldig aanslaat als op sommige plekken staat. Maar dan is het nog een goede manier om het voedingspatroon te verbeteren en de suiker consumptie te verminderen.
De afgelopen twee weken was ik daarom alvast bezig om de suikers uit huis te bannen. Niet dat dat enorm was. Maar er was wel chocola, chrunchy voor in de yoghurt, borrelnootjes, pindakaas enz. in huis. Dat is er nu niet meer.
Gisteren was dag één waarin afgebouwd wordt. Daarbij stond er in de ochtend fruit en sinaasappel op het menu en later nog een salade en gewokte groente. Daarnaast moet er water(500ml) met een poeder 3x daagse gedronken worden. Dit smaakt niet heel lekker maar met wat oefenen is er een tactiek om het toch goed drinkbaar te maken.
De tweede dag(vandaag) is er in de ochtend weer fruit en wat sinaasappelsap, in de middag gewokte groente en in de avond wat groentesoep. Het opdrinken wat het water met poeder gaat al iets beter. Elke dag moet er 30 minuten gesport worden. Dat ging vandaag nog prima. De rest van de dag voel je wel dat je minder eet dan normaal maar meer omdat je wat leeg bent van binnen dan dat ik echt heel veel trek heb. Vandaag is het nog weekend en heb ik verder niet heel veel gedaan.
Morgen begint de werkweek en staat er geen vast voedsel meer op het menu. Wel moet er gewoon 12-13 uren gewerkt worden. Dus we zullen zien hoe me dat af gaat....
zondag 6 december 2015
De halve marathon in Nijeveen
Afgelopen week rustig aan gedaan. De dinsdag training was een training met korte intervallen van 150meter en 100meter op tempo. Op woensdag tien kilometer rustig gelopen. De rest van de week weinig gedaan omdat het tijdens de zondag crossfit training in m'n rug geschoten was en daarnaast door de 100x handstand ik mijn bil van het afzetbeen overbelast had. Dusdanig dat dit de hele week pijn bleef doen. Gedurende de week massage, foamroller en wat rekken geprobeerd. Het werd wel iets beter maar zaterdagochtend kon ik nog niet pijnvrij de trap oplopen. Gelukkig kon ik wel zonder pijn hardlopen dus op naar de halve van Nijeveen. De weersvoorspelling was droog maar met een stevige wind. Dit is op het open landelijke parcours van Nijeveen een uitdagende factor.
Er is door clubgenoten ook wat extra druk gelegd op deze wedstrijd. Volgens sommigen wordt het een soort catfight. Dit is de eerste keer sinds ik bij de Sprinter train dat ik een clubgenoot(J) tref waar ik regelmatig mee train en die ongeveer mijn snelheid loopt. Echter is haar PR twee minuten sneller en heeft ze die onlangs nog gelopen. Ik verwacht daarom niet dat ik haar bij kan houden maar ga de uitdaging wel aan.
Het begin van de marathon is nog een paar honderd meter in de bebouwing maar daarna gaan we het open land op met in de eerst vier kilometer wind mee en wat zijwind mee. Er wordt direct snel gestart. Binnen twee kilometer merk ik dat ze met een te hoge snelheid blijven lopen(4min/km.). Ik besluit om op mijn gevoel af te gaan en de eerste dame en J te laten gaan. Langzaam lopen ze iets uit. Het eerste kwartier is mijn voet nog niet warm genoeg en doet pijn. Na het kwartier wordt dit gelukkig beter.
Na een klein 5 kilometer draait het parcours en krijgen we vol wind tegen. Zoals me al verteld was loop je veel alleen tijdens deze loop. En dat klopt. Zowel voor als achter me zit er 20 tot 30 meter tussen lopers. Het is dus alleen buffelen tegen de wind. Na 7,5km. draait de route weer maar nog steeds een fikse wind schuin tegen. Er komen nog wat snellere heren van achter maar verder is het redelijk 'rustig'. Het lopen gaat oke maar een PR lijkt er op deze manier niet in te zitten. Het gaat eigenlijk net iets te zwaar, iets te hard werken tegen de wind in. Ik loop op gevoel voor wat ik kan en probeer niet te forceren maar ook niet in te zakken. J is een eind verderop, ik loop mijn loop en weet dat ik daar niet bij ga komen en dat is goed voor nu.
Na 9 km mogen we even 200meter wind mee, wat een verademing om daarna weer schuin tegen de wind in te lopen. Na 11,5km. passeren we het startgebied om de volgende lus van een kleine tien kilometer te starten. Daar kom ik de twee snellere heren weer tegen die me drie kilometer geleden ingehaald hadden. In Nijeveen is het even druk. Er lopen korfballers naar de sporthal, rijden wat auto en is allemaal minder overzichtelijk. Gelukkig gaan we daarna het dorp weer uit waar echter de wind weer vrij spel krijgt en we weer een stuk schuin tegen hebben.
Ergens lijk ik toch weer iets dichter bij J te komen. Ze is nog een eind weg maar lijkt in ieder geval niet te versnellen, We draaien net voor het 14km. punt en krijgen een kilometertje vol wind mee gevolgd door 4,5 km. schuin wind mee. Dat is wel even fijn. Het idee dat er straks nog anderhalve kilometer naar de finish wind tegen komt spreekt me minder aan, dus nu maar even genieten. Het gaat eigenlijk nog prima, de benen voelen nog goed.
Nadat ik weer gedraaid ben en er weer wind tegen is zie ik dat J nog een stuk weg is maar de tussen ruimte kleiner wordt. Voor mijzelf betekend het nu doorzetten en uitlopen.
Uiteindelijk finish ik maar 11 seconden na J! Ik ben niet total loss en verbaasd dat ik het gat zo dicht gelopen heb. Het blijkt dat J zich opgejaagd voelde door mij en daarom zo hard heeft gelopen en zich eigenlijk stuk heeft gelopen. Uiteindelijk hebben we beide een PR 1.32.00! Dus toch dik twee minute eraf. Best verbaasd uiteindelijk.
Het blijkt dat mijn gevoel me niet in de steek laat en ik daar prima op kan lopen.
Tevens is dit een mooie 0-meting voor het sportvasten dat over een week zal beginnen. Dit zal pittig gaan worden maar ook een interessant experiment. Op 2 januari zullen we daar mogelijk het effect van zien in De Wilp waar een vergelijkbaar parcours is als in Nijeveen.
Er is door clubgenoten ook wat extra druk gelegd op deze wedstrijd. Volgens sommigen wordt het een soort catfight. Dit is de eerste keer sinds ik bij de Sprinter train dat ik een clubgenoot(J) tref waar ik regelmatig mee train en die ongeveer mijn snelheid loopt. Echter is haar PR twee minuten sneller en heeft ze die onlangs nog gelopen. Ik verwacht daarom niet dat ik haar bij kan houden maar ga de uitdaging wel aan.
Het begin van de marathon is nog een paar honderd meter in de bebouwing maar daarna gaan we het open land op met in de eerst vier kilometer wind mee en wat zijwind mee. Er wordt direct snel gestart. Binnen twee kilometer merk ik dat ze met een te hoge snelheid blijven lopen(4min/km.). Ik besluit om op mijn gevoel af te gaan en de eerste dame en J te laten gaan. Langzaam lopen ze iets uit. Het eerste kwartier is mijn voet nog niet warm genoeg en doet pijn. Na het kwartier wordt dit gelukkig beter.
Na een klein 5 kilometer draait het parcours en krijgen we vol wind tegen. Zoals me al verteld was loop je veel alleen tijdens deze loop. En dat klopt. Zowel voor als achter me zit er 20 tot 30 meter tussen lopers. Het is dus alleen buffelen tegen de wind. Na 7,5km. draait de route weer maar nog steeds een fikse wind schuin tegen. Er komen nog wat snellere heren van achter maar verder is het redelijk 'rustig'. Het lopen gaat oke maar een PR lijkt er op deze manier niet in te zitten. Het gaat eigenlijk net iets te zwaar, iets te hard werken tegen de wind in. Ik loop op gevoel voor wat ik kan en probeer niet te forceren maar ook niet in te zakken. J is een eind verderop, ik loop mijn loop en weet dat ik daar niet bij ga komen en dat is goed voor nu.
Na 9 km mogen we even 200meter wind mee, wat een verademing om daarna weer schuin tegen de wind in te lopen. Na 11,5km. passeren we het startgebied om de volgende lus van een kleine tien kilometer te starten. Daar kom ik de twee snellere heren weer tegen die me drie kilometer geleden ingehaald hadden. In Nijeveen is het even druk. Er lopen korfballers naar de sporthal, rijden wat auto en is allemaal minder overzichtelijk. Gelukkig gaan we daarna het dorp weer uit waar echter de wind weer vrij spel krijgt en we weer een stuk schuin tegen hebben.
Ergens lijk ik toch weer iets dichter bij J te komen. Ze is nog een eind weg maar lijkt in ieder geval niet te versnellen, We draaien net voor het 14km. punt en krijgen een kilometertje vol wind mee gevolgd door 4,5 km. schuin wind mee. Dat is wel even fijn. Het idee dat er straks nog anderhalve kilometer naar de finish wind tegen komt spreekt me minder aan, dus nu maar even genieten. Het gaat eigenlijk nog prima, de benen voelen nog goed.
Nadat ik weer gedraaid ben en er weer wind tegen is zie ik dat J nog een stuk weg is maar de tussen ruimte kleiner wordt. Voor mijzelf betekend het nu doorzetten en uitlopen.
Uiteindelijk finish ik maar 11 seconden na J! Ik ben niet total loss en verbaasd dat ik het gat zo dicht gelopen heb. Het blijkt dat J zich opgejaagd voelde door mij en daarom zo hard heeft gelopen en zich eigenlijk stuk heeft gelopen. Uiteindelijk hebben we beide een PR 1.32.00! Dus toch dik twee minute eraf. Best verbaasd uiteindelijk.
Het blijkt dat mijn gevoel me niet in de steek laat en ik daar prima op kan lopen.
Tevens is dit een mooie 0-meting voor het sportvasten dat over een week zal beginnen. Dit zal pittig gaan worden maar ook een interessant experiment. Op 2 januari zullen we daar mogelijk het effect van zien in De Wilp waar een vergelijkbaar parcours is als in Nijeveen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)