Niet dat er afgelopen weken niks gedaan is; met de groep op de baan een snelle 3 km. gelopen, gezamenlijk een duurloop en zelf tussendoor nog gelopen en gemountainbiked.
Toen kwam het moment dat ik met de studie even adem kreeg en ik drie dagen later hoorde dat de hypotheek rond is en de koop door gaat. Ik was al aan het inpakken maar nu had ik nog maar drie dagen voor ik de sleutel kreeg dus moest ik wel even doorwerken. En dan gaat het 'mis'. Bij het voelen of de doos te zwaar is, heb ik mijn rug verdraaid en daardoor de laatste woensdagavond training bij de loopgroep niet lekker kunnen lopen. En natuurlijk de rest van de week last. Met een klusweekend voor de boeg was dat niet praktisch.
Maar de dag na de sleutel overdracht moest het zo wezen. De muren geverfd, laminaat gelegd en er werden meubels van het ene naar het andere huis gebracht door de familie. Want tja het gewone werk gaat door. En ik kan zeggen, dat verhuizen en klussen is toch iets wat ik niet gewend ben. Om 17.00uur uitgeblust op de bank met de ogen bijna dicht. Tussendoor gewerkt en dan als er nog tijd in de avond was wat kleine dingen geklust.
Dan na een halve week, is het klussen al een heel eind. Dan kan ik weer tijd maken voor een rondje. Het eerste rondje bij Nijeveen gaat vooral over fietspaden maar wel langs 80km. wegen. Ondanks het vochtige weer krijg ik direct een enorme boost van het lopen en loop ik dan ook gemiddeld 12 km/u.
Twee dagen later tijdens de tweede 10km.(interval) in een andere richting regent en waait het. Het weer wordt niet beter en de omgeving evenmin. Ik vraag me af of ze hier ook bos, zandpaden of fietspaden door de natuur hebben in plaats van landwegen met grastegels en langs scheurende auto's. Tja over een half jaar lach ik waarschijnlijk om dit bericht omdat ik de omgeving dan beter ken.
Ik besluit om de dag erna(vandaag) maar weer eens een twintiger te lopen. Via runnermaps een route uitgestippeld onder de A32 door richting Havelte en dan weer terug en op een andere plek onder de A32 door. Het eerste gedeelte gaat bijna volgens plan. Dan ben ik in het bos en op de hei bij Havelte. Maar daar zijn heeeeeeeel veeeeeel grote zandpaden! (Hoezo geen bos, hei en zandpaden!) Ik zie door alle paden het bos bijna niet meer en ga verkeerd. Tja zoals ik eigenlijk ook wel wist staan niet alle paden op de kaart!
Op gevoel probeer ik de weg te vinden maar dat gaat niet echt goed. Ik sta om de 3 minuten stil om te kijken of ik een vorm van het pad kan vinden op de kaart die op de telefoon staat. Aangezien ik niemand tegen kom en ondertussen niet weet of ik al veel te ver ben gelopen ga ik toch maar even op de GPSkaart van het horloge kijken. Ik bepaal welke richting ik op wil gaan lopen en kom uiteindelijk weer in de bewoonde wereld. Vermoedelijk heb ik de route afgesneden. Ik kom weer op zandpaden en ineens doemt een grote menigte mensen langs de kant van de weg op midden in de landerijen. Er is en slipjacht en ze wachten tot de ruiters langskomen. Ik blijk inderdaad goed te lopen en hoef alleen nog maar rechtdoor.
De voet is wel wat gevoelig geworden van de scheve wegen, het drassige of soms juist harde ongelijke zand. Maar uiteindelijk fijn om weer eens wat kilometers te hebben gelopen!
En de verhuizing ... tja er moet nog van alles gebeuren maar het is prima leefbaar nu!
