zaterdag 14 december 2013

De Peizer 5km. in 22min. 20sec.

Tijdens het inlopen voelde het eigenlijk allemaal niet zo geweldig. Knieën geen probleem maar de voet was erg gevoelig en ook de enkel had moeite met de schokken. Mede lopers om mij heen hadden ook allemaal zware benen en het klonk allemaal niet best. Of dekken we onszelf hiermee in voor het geval er toch een minder goede tijd uit komt? Is hardlopen dan toch een psychisch spelletje.
Op de heenweg nog een gesprek gehad over het positieve visualiseren en dat je daarmee vermoedelijk toch sneller bent. Dit zal geen minuten zijn maar mogelijk enkele seconden doordat je psychisch langer door kunt en beter in de 'flow' bent voor het lopen. Het lijkt er dus steeds meer op dat het belangrijk is om een lichaam met voldoende vermogen aan de start te brengen en te zorgen dat je psychisch ook opgeladen bent. Dit terzijde.

Ik zou beginnen samen met S die voor de 10km. ging. Ik kon hem dan mooi 'hazen' had hij bedacht. Het begin ging natuurlijk hard. Maar ik zag iets oranjes met groene kikker mouwtjes achter me dus wist dat S. netjes volgde.  
Na 1 km. waren we 4.20min. onderweg. Dat klonk voor ons snel maar is logisch, gezien de eerste honderd meter altijd erg snel gestart wordt. Nu rustig in één tempo verder.
Na 2 km. lijkt dit te lukken 8.40min. op het horloge dus ook 4.20. per km. Dit rustig doortrekken. Vervolgens heb ik weinig meer op het horloge gekeken. Ik merk dat er na een tijdje toch wel vermoeidheid op komt zetten. Ook komt er tegenwind zodra de route draait. Maar ik probeer door te trekken om mijn mede-loper te hazen. Het blijkt dat E. ook aangesloten is die voor de 15 km. gaat. Dus ik denk doorzetten. Die moeten beiden veel verder en houden het ook prima vol.
Zodra de route draait en de tegenwind weer iets afneemt passeren beiden mij. Ik haak bij S niet direct aan maar bij E wel. Vervolgens komt M. ook nog vrolijk langs lopen alsof wij een thee kransje aan het houden zijn.
Dan komt de laatste kilometer inzicht en ik ben blij dat ik na vijf kilometer mag stoppen. Ook dit is psychisch. Als ik me daarop instel dan merk ik dat ik dat ook niet zomaar om kan zetten. De laatste meters nog even doortrekken zodat ik tegelijk met E. en S. de Finish passeer waarna hun doorlopen en ik hoor dat ik er 27.20 over gelopen heb! WAAAAAT dat kan toch helemaal niet? Ik heb toch best hard gelopen? Gelukkig heb ik mijn horloge stil gezet en zie dat degene die de tijd doorgeeft een foutje gemaakt heeft. Mijn tijd is rond de 22.20 over iets minder dan 5 km. Prima daar kan ik mee leven ;) 

En ook nu uren later geen last meer van de knieën. Voor het eerst in weken heb ik hardgelopen zonder pijn aan de knieën! Helemaal happy dus. Nu de voet nog weer goed en dan kan ik weer voorzichtig wat op gaan bouwen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten