Tja een master doel voor over een paar jaar. Als ik überhaupt ooit dat niveau zal bereiken....
De Wilp, koud, vochtig en wind. Elementen die mij niet liggen. Maar op 2 januari moest het dan toch gaan gebeuren. Tijdens de warming-up is het zo koud dat ik de jas nog maar even aan hou. En zoals het een dorpsloop betaamt is de precieze starttijd altijd even afwachten. Maar dan moeten we opstellen. Vandaag ben ik met een doel en wil ik liever niet gehinderd worden door anderen. Ik besluit daarom brutaal me vooraan bij de startstreep op te stellen. Mijn broer loopt zijn eerst halve marathon en wil wel in de buurt van mij blijven omdat hij niet zo goed weet hoe hij dit op moet bouwen. Ik weet dat hij sneller kan en heb gezegd dat het prima is maar dat ik(best aso) mijn eigen loop loop omdat ik mezelf anders voorbij loop als ik hem probeer bij te houden.
De vuurpijl schiet weg en er klinkt een knal.....gas...... Mijn broer blijkt mij direct kwijt te zijn want ik kan nogal vlot weg gaan en probeer altijd direct in een voor mij rustige positie te komen zonder gedrang. Dit gaat goed, hij komt direct bij me en bij het passeren van de start/finish na 800 meter lopen we op plek 2 en 3, ik vertel hem nog gauw dat dat niet vaak voor zal komen.
We lopen het dorp uit en ik loop op twee meter achter hem. Ik wordt ingehaald door een meneer in een knal geel jack. Die gaat tussen mij en mijn broer lopen en eigenlijk erg dicht op hem. Langzaam versnellen hun iets. Ik vind het geen probleem maar ga niet mee. Er lopen nog wat heren achter me maar die sluiten niet echt aan. Na twee kilometer loop ik eigenlijk alleen. Niemand binnen 50 meter in de buurt. De wind is in de eerst 4 kilometers behoorlijk aanwezig. Het is fijn dat we na 4 á 5 kilometers zo draaien dat de wind in de rug komt.
Na 6 kilometer blijkt dat we het parcours vervolgen met de vijf kilometer lopers en we samen de(voor hun) laatste 4 kilometers lopen. Niet erg handig als je haast hebt en je vanaf de achter positie naar voren moet werken, tussen gaatjes door moet, bochtjes om mensen heen. En hoe verder je naar voren komt hoe dichter je bij je eigen tempo komt.
De eerste 10-kilometer worden in 41.27 gelopen. Theoretisch een 10-km PR.
Bij de finish moeten de omroepers er even aan wennen dat de eerste vrouw van de halve marathon al passeert. De benen voelen nog goed tot ik weer in de weilanden kom tegen de wind in. De kilometer tijden stijgen, ik hoop maar dat ik niet te fanatiek ben gestart. Vandaag ben ik aangewezen op mezelf, op dit parcours, met deze wind, de net wat frisse temperatuur, de regen die zo nu en dan valt. Mijn broer loopt op 100meter voor me. Ook alleen. Dan word ik ineens gepasseerd door drie heren die als een trein langs denderen. Nadien blijkt dat de heren later gestart zijn waardoor ze met zo'n tempo langs kunnen komen.
Het parcours draait weer waardoor we de wind mee krijgen. Ik neem mijn gelletje maar die valt niet goed. Ik krijg wat kramp en hoop dat die niet te lang aan houd. Even vraag ik me af waarom ik dit doe. Dan na een kilometer gaat het alweer beter. De kilometer tijden zijn weer wat stabieler maar ik zie dat ik niet in moet zakken om 4.15 gemiddeld te blijven lopen.
Dan in de laatste drie kilometer kom ik tien kilometer lopers tegen, een enkeling, die zijn makkelijk te passeren. Het dorp komt in zicht, nog een kilometer, doorgaan nu, niet verslappen. Ik weet niks van mijn tijd. Alleen dat theoretisch ik bij een gemiddelde van 4.14 er een dik PR zou moeten zijn maar of het net binnen de anderhalve uur is of iets meer of niet dat weet ik niet.
Dan de finish, de tijd.......... 1.28.37......... 1.28.37 WAUW ik ben verbaasd en blij. Krijg felicitaties, parcoursrecord, eerste prijs, PR. Pffffff het is gelukt, alleen, zonder hulp, zonder de perfecte omstandigheden pfffffff dat voelt toch wel goed.
Tja en nu????? Eerst even genieten, vorm zien te behouden, nog wat sterker worden, geen blessures krijgen en kijken of ik dit jaar dit vol kan houden. Heeft dat sportvasten toch wel iets gedaan!
En mijn broer? Die dacht na twee kilometer dat ik nog achter hem zat maar hoorde mij op een gegeven moment hoesten waardoor hij door had dat er een ander achter hem liep. Hij heeft zijn eerste marathon keurig uitgelopen in 1.28.07!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten